04 Verdi_ Un Ballo In Maschera – Di’

We hebben afgesproken dat we op ons gemak de 1500km naar Montelpulciano zullen afleggen. We vertrekken daarom op donderdag. We rijden naar Fxfcssen in Zuid Duitsland. Van te voren hebben we hier een hotelkamer gereserveerd. Het is slecht weer, het regent. Dit is niet voor het eerst dat wij bij een overnachting in Zuid-Duitsland regen hebben.  We slapen in een goed hotel .

Als we de volgende morgen willen vertrekken hebben we een probleem, de accu is leeg. ‘s Avonds vergeten de koelbox afte koppelen. Omdat we bovenaan stonden konden wemet  de auto de heuvel afrijden om de motor te laten starten. Op weg naar de volgende stop, Bologna.

Op weg naar Bologna bijna de hele dag regen. Bij Bologna de afslag gemist. Toch snel het hotel gevonden. Toch wel makkelijk een Tom Tom.We  hadden een kamer in een design hotel geboekt. De buitenkant van het hotel zag er niet uit, de kamer daarentegen was prima. ’s Middags naar het centrum van Bologna gelopen, terrasje gepakt en weer terug. ‘s Avonds heerlijk gegeten in Trattoria Papa Re.

Rond 10 uur vertrokken voor de laatste etappe. Na een kort ritje door de stad zaten we snel op de A1 richting Montepulciano. Omdat we niet meer zo ver hoefden hebben we de laatste 80 km binnendoor gereden. Ook vandaag veel regen. Hebben we niet eerder meegemaakt in Italixeb. Onderweg boodschappen gedaan bij de Coöp. Onze huissupermarkt in Italixeb. De aankomst bij ons Agriturismo was genieten. Een mooie locatie met uitzicht over de wijn- en olijfgaarden. De eerste kennismaking met de eigenaar was ook leuk.

Met een italiaans-nederlands woordenboek kom je een heel eind als je niet in het engels kan communiceren.

Vandaag, zondag, de hele dag regen. Niet het weer waarvoor we 1500km hebben gereden. Tussen de buien door laten we Bo uit. Een boek gepakt en Italië – Nieuw Zeeland gekeken .

Het is zomer en het regent nog steeds. toch rijden we even naar Montepulciano. Ellen koopt boots en warme sokken. We zoeken een restaurantje buiten de toeristische route en vinden Le Logge del Vignola. We eten hier apart en erg lekker.

Dinsdag de 22e. De zon schijnt tussen de wolken. We kunnen buiten ontbijten en koffiedrinken. ‘s Avonds naar Cortona gereden om te eten. Ne een beetje rondgelopen te hebben kwamen we op een plein waar ze een bezig waren met muziekopstelling te bouwen. We hebben hier een plekje op een terras gezocht om te eten en gelijk naar de muziek te luisteren. Een gezellige avond zo.

Vandaag gaan we naar Castiglione del Lago. Er blijkt markt te zijn dus we lopen over de markt. Nog even door de rest van het plaatsje totdat we bij een restaurant kwamen waar het heerlijk rook. Hier hebben we heerlijk zeebaars met sinasappel, grapefruit en citroen gegeten. Bellissimo! Na het eten naar de grote Coöp om nog wat inkopen te doen.

De overblijfselen van een heerlijke maaltijd.

Donderdag 24 juni. Vandaag gaan we naar Pienza. Nog nooit geweest. Na door het stadje te hebben gelopen geluncht bij Trattoria Latte di Luna. Een klein gezellig restaurnt. De eigenaar is autoliefhebber. In de zaak hangen veel foto’s van de Mille Miglia met mooie auto’s voor zijn restaurant. Na het eten nog door het stadje geslenterd waar Ellen voor haar verzameling weer een koffiezetter heeft gekocht en ik Pinokkio.

‘s Avonds hebben we op uitnodiging van de eigenaresse met de overige gasten heerlijk gegeten. De eigenaresse had zelf gekookt.

Vrijdag 25 juni Bij het appartement gebleven. Tijdens Bo uitlaten heb ik een slang gezien. ‘s Avonds wilde we in de buurt eten. Onze 1e keus was dicht, het tweede restaurant was vol. Bij het 3e was genoeg ruimte.

Zaterdag 26 juni Een mooie zonnige dag. We willen naar Deruta, hier wordt veel keramiek gemaakt. Bo gaat mee. We zijn al eerder in Deruta geweest. We zijn op zoek naar kleurige schaaltjes. Het was nogal veranderd in onze beleving. Uiteindelijk geslaagd. In Deruta geluncht, wel zoeken naar een leuk restaurant. Bo heeft haar eerste ijsje gegeten.

Zondag 27 juni. Als we buiten komen staat er een door oma gebakken pruimentaart op tafel voor bij het ontbijt. De taart was nog warm en smaakte heerlijk. Om te lunchen naar Montalcino gereden, het centrum van de Brunello wijnen.

 Veel winkels met Brunellowijnen varierend in prijs van x80 13,- tot vele honderden euro’s.

Elk jaar wordt er door een kunstenaar een etiket ontwikkeld voor de Brunellowijnen.

Van de afgelopen 19 jaar zijn deze in deze muur
ingemetseld.

Op de terugweg stoppen we bij San Quirico d’Orcia, een middeleeuws stadje waar de tijd lijkt stil te staan. Geen auto’s en heel mooi gerestaureerd. We drinken hier een kopje koffie en genieten van de rust.

Vanavond willen we in Valiano in de Osteria eten. We stoppen op weg naar het appartement om te reserveren.

Maandag 28 juni Vandaag speelt het Nederlands elftal tegen Slowakijke. Het is erg warm. We besluiten om bij het appartement te blijven. De wedstrijd werd door RAI UNO niet uitgezonden. Via sms houdt Nicole ons op de hoogte. Nederland wint met 2-1. De volgende tegenstander is Brazilixeb. We rijden ‘s avonds naar Montepulciano en eten bij La Dolce Vita.

Dinsdag 29 juni Ellen wil vandaag naar Piombino. Een paar jaar geleden zijn we van Piombino naar Ponteferraro gevaren op Elba. Het stond ons bij dat bij de haven van Piombino allemaal gekleurde huizen staan met restaurants en terrasjes. Het is een eind rijden naar Piombino. De weg er naar toe is afwisselend aantrekkelijk en minder aantrekkelijk. We rijden door een natuurgebied met een snel stromend riviertje over roze rotsblokken. hier zijn we even uitgestapt om foto’s te maken.

In Piombino kunnen we het niet vinden. Het is waarschijnlijk bij de haven van Ponteferraro. Weeten in de stad een heerlijke gegrilde vis en gaan na het ten van een ijsje op weg naar het appartement.

Woensdag 30 juni Vandaag voor het eerst gebruik gemaakt van het zwembad. Heerlijk wat baantjes getrokken en Bo beziggehouden met een tennisbal. Laat in de middag naar Cortona gereden om te internetten. We wilden voor de terugreis een hotel reserveren. We willen tot Seefeld rijden en reserveren daar een hotel. Na nog door Cortona te hebben gelopen en een terrasje te hebben gepakt hebben we buiten het centrum heerlijk gegeten in een binnentuin van Restaurante Pozzo Antico. Dit was ook een herberg.

Vandaag 1 juli willen we naar Assisi. Hier zijn we nog niet eerder geweest. Het is erg warm vandaag dus we gaan pas om 5 uur weg. Bij Perugia komen we in de file waardoor we pas om half zeven in Assisi aankomen. Het is heel mooi gerestaureerd na de enorme ravage na de aardbeving in 1997.

 Hier moeten we zeker nog een keer naar terug. Tijdens het wandelen zien we leuke koffiekopjes staan. We lopen door om te gaan eten. Als we klaar zijn met eten en weer langs het winkeltje lopen blijkt het nog open te zijn. We kopen de koffiekopjes alsnog.

Vrijdag 2 juli Deze dag gebruiken we om boodschappen te doenen tassen in te pakken. Nog lekker gezwommen en voetbal gekeken. Nederland Brazilixeb 2-1, weer een ronde verder. ’s Avonds weer in de Trattoria Guasti in Valiano gegeten.

Zaterdag 3 juli. Om negen uur in de auto voor de 1ste etappe op weg naar huis. Doel is Seefeld. Hier komen we om 5 uur aan. Bo wordt hartelijk ontvangen. Na ons even opgefrist te hebben gaan we het stadje in om wat te drinken. ‘s Avonds Oostenrijks gegeten in het hotel.

Zondag 4 juli Na een goed ontbijt op weg naar Koln. Ruim 600 km. De rit vandaag is erg vermoeiend, druk, files, ongelukken, wegopbrekingen etc.  Na aankomst in het hotel Rheinblick, met uitzicht op de Rijn, met Bo langs de Rijn gelopen en een drankje gedronken op het teraas. ‘s Avonds ook nog buiten kunnen eten bij een restaurant bij de Rijn., The place to be voor Keulenaren.

Maandag de 5e op ons gemak naar Soesterberg, nog 250 km. Net na de middag weer thuis.

PANAMERICANA

2011-2012

Volvo Classic Adventure

INLEIDING El Condor Pasa (Flight of the Condor).

Een nieuw avontuur met onze eigen Volvo P 1800. Vanaf onbereikbare bergtoppen gadegeslagen door het spiedend oog van de grootste roofvogel van het Zuid-Amerikaanse continent, de Condor. Een avontuur door de Andes, het mysterieuze hoogland van de Inca’s. Een berglandschap met een lengte van 7000 km en een gemiddelde hoogte van 4000 meter.

“Niemand keert terug van een lange reis, zoals hij vertrokken is”, is een uitspraak in het Quechua, de taal van de Inca’s.

Een reis met veel contrasten. Langs wereldberoemde steden zoals Buenos Aires, Santiago, La Paz, Cuzco, Lima en Cartagena. Door alle klimaatzones: van het kille landklimaat in het zuiden tot het tropische oerwoud in het noorden. Met de passage van de evenaar in Ecuador. De uitgestrekte pampax92s van Argentinixeb, de hoogvlakte van Chili, de Altiplano met de Atacama -de droogste woestijn ter wereld- , de bergen en vulkanen in Bolivia en Peru en de tropische oerwouden in Ecuador en Columbia. Langs de bron van de Amazone, de grootste rivier ter wereld. Een reis vol natuur, cultuur en avontuur. Een uniek avontuur van de categorie: “once in a life time” Een zware reis alleen voor avonturiers, die het als een uitdaging beschouwen om soms lange tijd in een auto te rijden. Een reis voor doorzetters.

“Op verre reizen ontmoet je bijzondere mensen”

Reisprogramma.

De reis begint in Buenos Aires. De auto’s zijn hier per schip aangekomen. Een kennismaking met deze bruisende hoofdstad van Argentinië. Even proeven aan de typische Zuid-Amerikaanse sfeer met de Tango en de Salsa. Vanaf Buenos Aires volgt eerst de aanlooproute van 3200 km langs de kust en door de uitgestrekte vlakten van Patagonixeb (letterlijk: “het land van de grote voeten”), waar het altijd waait. Langs het schiereiland Valdis, met de grote kolonies zeeleeuwen en pinguïns. Met een veerboot over de Straat van Magelhaen, waar de geest van de Vliegende Hollander rond waart. Naar Ushuaia, de zuidelijkste stad ter wereld, op het x93Terra del Fuegox94 (Vuurland). Hier begint de eigenlijke Carretera x93PANAMERICANAx94.

Vanaf Ushuaia rijden we naar het noorden, naar de natuurparken van El Calafata en Torres del Paines. Met de grootste gletsjer, de Perito Moreno. Hier zijn 2 dagen gereserveerd voor tochten door de natuur. Aan de Argentijnse kant van de Andes wordt de x93routa 40×94 gevolgd. Een legendarische route, deels over onverharde wegen. Een route die in 1953 werd gereden door Che Guevarra op zijn Norton 500 cc, bijgenaamd La Poderosa. Een route langs San Vincente, waar de outlaws Butch Cassidy en The Sundance Kid, aan het einde van hun vrijheid kwamen.

Voorbij Barriloche, een bekend wintersportgebied steken we de Andes over, via de route langs de Aconcagua, met 6960 meter de hoogste berg van Zuid-Amerika. We rijden door de Atacama woestijn (droogste ter wereld) naar San Pedro. Vandaar door een onherbergzaam gebied met schitterende vergezichten over de hoogste bergpas op de route op ruim 4300 meter. Dwars door de eindeloze zoutvlakten naar Uyuni in Bolivia rijden we door x93het witte nietsx94. De oorspronkelijke kleur van de auto is inmiddels onherkenbaar. Via La Paz, de hoofdstad van Bolivia, naar Cuzco in Peru. Cuzco, een stad vol met cultuur van de Incax92s en van de Spanjaarden, die hier in de 16e eeuw het gebied hebben veroverd. Cuzco is gelegen aan het Titicacameer, het hoogst gelegen bevaarbare meer ter wereld. In Cuzco verblijven we 3 dagen. Sleutelen aan de autox92s, een vaartocht per kano op het Titicacameer en een spectaculaire treinreis langs de x93Inca Trailx94 naar Machu Picchu, de verborgen oude Inca stad die bij de verovering Van Peru, nooit door de Spanjaarden is ontdekt. Pas in 1917 werd Machu Picchu ontdekt door de Amerikaan Hiram Bingham. In Machu Picchu, wat letterlijk x93Oude Man Hoogtex94 betekent en als xe9xe9n van de nieuwe 7 wereldwonderen wordt beschouwd, gaan we de jaarwisseling mee maken. Een groots Zuid-Amerikaans feest op de overgang van 2011 naar 2012. Precies 1 jaar voordat de geheime kalender van de Mayax92s afloopt. Het einde der tijden, wie zal het zeggen. Vanaf Cuzco volgt een spectaculaire route door de Colca Canyon via Nazca en Arequipa naar Lima, de hoofdstad van Peru. Langs de hoge bergtoppen van de Andes. Langs vele nog werkende vulkanen, waaronder de Cotopaxi, rijden we door Ecuador naar Quito. Hier passeren we de evenaar. Dan volgt nog een prachtige route door de tropische bossen van het Columbiaanse hoogland. Het gebied waar x93Eldoradox94 (de goudstad) nog steeds verborgen is. In Cartagena bereiken we het eindpunt van dit deel van de Panamericana. Tussen Columbia en Panama bevindt zich de x93Darian Gapx94, een ondoordringbaar gebied met alleen tropisch oerwoud. Cartagena, de prachtige oude stad aan de kust in het Caribische gebied. Bekend van Gabriel Garcia Marquez, de beroemde schrijver van ondermeer, x93Honderd jaar eenzaamheidx94. Op xe9xe9n van de eilanden in het Caribische gebied volgt de afsluiting van een ongelooflijke reis door een geweldig gebied. De reis vindt plaats gedurende ruim 5 weken in de periode van december 2011 – januari 2012. Het reisprogramma kent afwisselend lange en kortere etappes, met om de 2 of 3 dagen een rustdag, waar naast het onderhoud van de auto, er tijd is om middels excursies kennis te maken met de landen, de bevolking en de cultuur.

DE PANAMERICANA – DE RIT VAN DE CONDOR

Een nieuwe uitdaging zit al weer in de planning. In december 2011 gaat de Panamericana reis van start. Vanuit Buenos Aires rijden door de uitgestrekte vlakten van Patagonixeb naar Ushuaia, de zuidelijkste stad ter wereld. Van hieruit langs de kust naar Chili, Santiago door Bolivia naar Peru, Lima, en via Equador naar Colombia Cartagena. In Santiago vieren we kerst en in Peru Oud en Nieuw. Meer dan 16.000 km over verharde en onverharde wegen. In Cartagena gaat de auto weer op de boot.

Voor meer informatie zie www.volvoclassics-panamericana.nl.

Een avontuur door de Andes, het mysterieuze land van de Inca’s. Een berglandschap met een lengte van 7000 km en een gemiddelde hoogte van 4000m .

Een reis door 6 landen. We beginnen in Argentinië, Buenos Aires, en rijden dan naar de zuidelijkste stad van de wereld, niet voordat we de Straat van Magelhaen hebben overgestoken, Ushuaia op het Terra  del Fuego (Vuurland). Hier begint de Carretera “PANAMERICAN”.

Andere wereldberoemde steden zijn Santiago, La Paz, Cuzco, Lima en Cartagena. Met de kerst zijn we in Santiago, Chili. In Peru rijden we langs het hoogst bevaarbare meer ter wereld, het Titicacameer. Uiteindelijk komen we aan in Cuzco, de langst bewoonde stad van het Westelijk halfrond. Op deze bijzondere plek vieren we Oud en Nieuw.

Het laatste stuk van de route is door Colombia. Bij Tulca steken we de grens over van Equador naar Colmbia. We overnachten in Medellin. Deze stad had eind vorige eeuw te maken met veel geweld en criminaliteit, Pablo Escobar. Vanuit Medellin rijden wa naar Cartagena, het einde van het avontuur en waar de auto op de boot gaat.

Onderstaande foto laat een deel van de Bolivian Highway zien. Moeten wij hier ook overheen?

Fortis Classic Rally 2007

Op 23 juni is het dan zo ver. Op de 12e Fortis Sportdag wordt er ook een Classic Rally uitgezet voor klassieke auto’s. De klassieke auto’s mogen na de slagbomen geparkeerd worden bij het Hoofdgebouw op Papendal. Na uitleg van de route en het bekendmaken van de vertrektijden gaat iedereen naar zijn auto. Met een tussentijd van 1,5 minuut vertrekken de 17 deelnemers voor een rit van ongeveer 150 km. De start is van Papendaal naar Otterlo door het Otterlose Buurtbos, via Kootwijk, Uddel, het Uddelermeer, waar we vroeger op schoolvakantie naar toe gingen. De rit gaat verder om Elspeet heen langs Staverden, Vierhouten en Gortel. Bij Gortel wordt de lunch gebruikt en worden er vragen gesteld over de auto en moet er door voelen onderdelen geraden worden. Dit gaat ons niet zo goed af. Na de lunch door de Koninklijke Houtvesterijen langs Apeldoorn naar Hoenderlo, Eerbeek, Dieren, Velp, over de Posbank, weer naar Arnhem en door naar Papendal. Het weer valt mee. We hebben 1 flinke regenbui gehad en verder is het droog gebleven. Na aankomst hebben we op het terras nog wat gedronken. Na de prijsuitreiking en het diner weer naar huis. Het was een leuke dag, een mooie route en goed georganiseerd. Compliment aan de organisatie.

Zondag 22 juli 2007 Gisteren hebben we een drietal huizen uitgezocht waarvan we vandaag de locaties gaan bekijken. Eerst rijden we naar Soesterberg waar achter de Amersfoortsestraat 1 twee onder een kapper wordt gebouwd in het bos. Daar aangekomen is het moeilijk in te schatten waar het huis gebouwd gaat worden. De locatie op zich is mooi. We willen wel goed weten hoe en waar het pand gebouwd wordt.

Daarna rijden we naar Stroe waar in de weilanden een klein complex wordt gebouwd met boerderij woningen. Het plan bestaat uit 5 woningen. Twee huizen twee aan twee geschakeld en 1 vrijstaand. Daar aangekomen zijn er net twee geschakelde woningen opgeleverd. Als we rondlopen worden we aangesproken door 1 van de eigenaren van de woning. Deze mensen zijn trots op hun nieuwe huis en nodigen ons uit om binnen te komen kijken. Ze leiden ons door het hele huis. De vrijstaande wordt gebouwd als er een koper is. De bouw van de andere twee gaat nog wel even op zich laten wachten omdat er nog een huis staat wat eerst leeg moet worden opgeleverd en daarna gesloopt. Het vrijstaande staat op een kavel van 1700 m2. Wel wat veel. Over de ligging op de zon zijn we nog niet helemaal overtuigd.

Dan op weg naar Hoogland. Hier wordt een appartementengebouw gebouwd met een behoorlijk balkon, 16-20m2. Op de plaats aangekomen zijn we minder enthousiast.

Thuis gekomen zijn we het er over eens dat het pand achter de Amersfoortsestraat wel heel aantrekkelijk is. Een mooi jaren 30 huis in een bosrijke omgeving en toch maar 4km van Amersfoort. We besluiten een optie te nemen. ‘s Avonds mailen we naar de makelaar dat we een optie willen en dat we maandag telefonisch contact opnemen. http://www.newmarkt.nl/

s’ Avonds laat worden we door Tom gebeld dat Greet is opgenomen in het AZU. Dat is schrikken. Dit geeft wel een domper op deze dag die lekker spannend begon en nu op deze manier eindigt. Is that life?

Maandag 20 juli Ellen neemt contact op met de makelaar om de optie te bevestigen. Gelukkig is de woning waarop wij een optie willen nog beschikbaar. Op de andere zit ook een optie en staat er ook al iemand op de reserve lijst.

Dinsdag 23 juli We hebben de verkoopfolder van de twee onder 1 kap ontvangen. We hebben wel wat vragen over het huis en zijn ook benieuwd naar de bouwtekeningen en de beschrijving. We maken een afspraak met de makelaar.

Dinsdag 31 juli De afspraak bij de makelaar. Hij heeft voor ons de bouwtekening gekopieerd zodat we een beter beeld krijgen van het huis omdat we nu ook tekeningen hebben van de langsdoorsnede en de dwarsdoorsnede. Hiermee kunnen we o.a. de hoogte van de woning zien. Op de plattegronden van de verdiepingen krijgen we een goed beeld van de ruimtes en de oppervlaktes. We hebben aangegeven dat we een aantal wijzigingen in het huis willen aanbrengen. De makelaar denkt niet dat dit een probleem is. Afwachten wat de meerkosten hiervan worden. We spreken af dat we nog een keer met de eigenaar van de grond en tevens overbuurman kennis willen maken. Verder is het nu even afwachten tot na de bouwvak om met de architect een afspraak te maken. Na het gesprek met de makelaar houden we een goed gevoel over. De volgende stap is wat dit betekent voor de hypotheek.

Tussen 31 juli en 9 augustus We zijn ons aan het orienteren wat we voor keuken willen, hoe de badkamer er uit moet gaan zien en wat er op de vloer komt. Dit is zoeken op internet en Eigen Huis & Interieur doorbladeren. Wel leuk om hier weer mee bezig te zijn.

9 augustus Afspraak met de hypotheekadviseur van Fortis ASR. Een nieuwe hypotheek op het nieuwe huis is geen probleem. De inbreng van de overwaarde in het nieuwe huis betekent zelfs dat we geen levensverzekeringen meer nodig hebben. Ook deze stap in het aankoopproces is positief afgerond.

10 augustus

Vanmorgen hebben we een afspraak met de makelaar en de eigenaar van de grond op locatie. De eigenaar vertelt hoe het terrein ingedeeld gaat worden, welke bomen er in ieder geval gekapt worden en waar de toegangsweg komt te liggen. Na een rondje over het terrein krijgen we onder het genot van een kop koffie een toelichting op de tekening van ons nieuwe huis en zijn nieuwe huis. Het wordt een prachtige lokatie midden in de natuur en toch dichtbij Utrecht en Amersfoort.

14 augustus We zijn een paar adressen, voor trappen, keukens, open haarden en vloer- en wandtegels langs geweest. Voor de keuken zijn we bij Lodder keukens in Barneveld geweest. De stijl spreekt ons erg aan. De keuken wordt op maat gemaakt. Samen met een keukenontwerper kan je een keuken samenstellen die overeenkomt met je wensen en binnen het budget past.

zaterdag 18 augustus Samen met Gert Jan de tekeningen van het huis doorgenomen. Gezamenlijk onze ideexebn besproken. Gert Jan heeft alle ideexebn verwerkt in de tekening. Nu maar hopen dat de aannemer mee wil gaan met de voorgestelde wijzigingen tegen een aanvaardbare prijs. Het is niet makkelijk om je een voorstelling maken hoe het er in werkelijkheid uit gaat zien.

zondag 19 augustus

Samen met Bo naar de plek van ons nieuwe huis gereden.  Hier rijden we het pad op naar ons  "landgoed". Deze weg blijft zo, onverhard, passend bij de omgeving. Op de andere foto zie je Bo in de voortuin. Het nieuwe huis ligt midden in een uitgestrekt bosgebied. Voldoende ruimte dus om Bo uit te laten. We kwamen Gerrit Holsappel nog tegen, van de badminton, die ook zijn hond aan het uitlaten was. Hij was helemaal verbaasd dat wij zijn nieuwe overburen en Soesterbergers worden.

3 september Vandaag zijn we bij Lodder Keukens in Barneveld geweest. Samen met een keukenontwerper hebben we de keuken voor het nieuwe huis ontworpen. Eerst hebben we aangegeven welke apparaten we verwerkt willen zien. Dit zijn een side by side koelkast, niet ingebouwd, een Borretti gasfornuis, 1 1/2 wasbak en een vaatwasser. Verder hebben we aangegeven graag te willen eten in de keuken. Na veel wikken en wegen zijn we tot een indeling gekomen waarin alle apparaten zijn verwerkt, maar niet de mogelijkheid om een tafel met 6 stoelen kwijt te kunnen. Ontbijten en samen na het werk even aan het aanrecht met zitgedeelte de dag doorspreken gaat lukken maar niet met vrienden in de keuken eten. Nu maar hopen dat het vaak mooi weer is, kunnen we lekker buiten zitten aan een grote tafel. We hebben vandaag ook nog iets te vieren, we zijn 8 jaar getrouwd.          ‘s Avonds hebben we bij De Twee Gezellen in Rumpt gegeten. Rumpt ligt aan de Linge en het restaurant staat aan de dijk met uitzicht op het riviertje en knoestige bomen. We hebben heerlijk gegeten en nog veel nagepraat over het keukenontwerp.

5 september Vandaag worden we bij Goldewijk in Doetinchem verwacht. Hier hebben we aangeven welke bouwkundige aanpassingen we willen. De belangrijkste voor ons is de verplaatsing van de CV en warmwatervoorziening. Dit staat op de tekening op de slaapverdieping. Wij willen dat deze installatie samen met de wasmachine en de droger op zolder wordt geplaatst. In verband met energieregels kan dit op problemen stuiten. Omdat wij op de begane grond vloerverwarming willen is het verplaatsen geen probleem. Wij willen ook dat een raam in de zijgevel een halve meter opgeschoven wordt. Dit moet wel aan de gemeente worden voorgelegd maar men verwacht ook hierbij geen probleem. Met deze wetenschap is de beslissing wel genomen en zullen we ja zeggen tegen de aankoop van dit huis. We zijn toen de showroom doorgelopen en hebben alle materialen kunnen zien die standaard toegepast worden. In principe is alles mogelijk en kan er van de standaard worden afgeweken. De inrichting van de badkamer is bijna rond, de vloer en wandtegels voor badkamer en toiletten zijn uitgezocht. Nadat de aankoop officieel door een koopovereenkomst is bekrachtigd hebben we alleen nog rechtstreeks contact met Goldewijk. We zullen dus nog wel een paar keer naar Doetinchem moeten om de opties en wensen vast te leggen. We gaan weer een leuke en creatieve tijd tegemoet.

19 oktober We hebben vandaag bij de makelaar de voorlopige aankoopovereenkomst voor het verkrijgen van de grond getekend. We zijn nu eigenaar van een stuk grond met een huis erop. Ook onze buren hebben deze overeenkomst getekend dus de oude eigenaar kan nu de sloopvergunning bij de Gemeente Soest aanvragen. Dit schijnt een formaliteit te zijn omdat er al toestemming is gegeven voor de bouw van de woningen. Na de sloop van het huis kan de aannemer aan de slag en zal met de bouw gestart worden. Wij denken dat dit medio januari zal zijn. Ook hebben we vandaag de aanneemovereenkomst voor de bouw van het huis overgenomen van de eigenaar van de grond. Onze rechtstreekse contractspartij is nu de aannemer/bouwer van het huis, de firma Goldewijk uit Doetinchem. De makelaar stapt er nu tussen uit. Binnenkort gaan we met de bouwer om de tafel om onze wensen voor aanpassing van de binnenkant te bespreken. We hebben nogal wat wensen om van het huis ons huis te maken. In het eerste gesprek hebben ze zich coxf6peratief opgesteld en konden veel van onze wensen gerealiseerd worden. Nu kijken of dit nog steeds geldt nu het officieel gaat worden en wat uiteraard belangrijk is tegen welke prijs.

oktober 2007 Naar Doetinchem gereden om de aanpassingen in de ruwbouw te bespreken. We hadden voor ons zelf een lijst gemaakt met aanpassingen. Toen we aangaven dat we het zijraam en de cv installatie willen verplaatsen zei de verkoper dat dit niet mogelijk was. Wij zeiden toen dat het dan zonde was van onze komst maar dat de koop dan niet doorgaat. Voorbereiding van een gesprek is erg belangrijk blijkt maar weer nadat hij een collega had gebeld. We hebben per verdieping aangegeven waar we lichtpunten, stopcontacten en CAI aansluitingen willen hebben. Ook willen we beneden stompe deuren en boven in de slaapkamers geen deuren. We hebben aangegeven waar we de radiatoren wel en niet willen hebben en twee mooie radiatoren uitgezocht voor de hal en de keuken. We hebben lang stil gestaan bij de plaats van de open haard en het model. Ook hier zijn we uitgekomen. De muren worden voor de oplevering gestuct en gesaust dus we kunnen er na oplevering snel in. Alle wensen zijn geinventariseerd en nu is het wachten op de offerte met de kosten.

17 november Weer naar Doetinchem voor de inrichting van de badkamer en de toiletten. Samen met een verkoper onze wensen kenbaar gemaakt en de spullen uitgezocht. Hier wordt nu een offerte van gemaakt en kunnen we kijken of het binnen budget past. We hebben ook de plavuizen voor de begane grond uitgezocht. Deze worden voor de oplevering gelegd. Scheelt dus weer in het organiseren na oplevering. In principe moet na oplevering alleen de keuken geplaatst worden en boven de vloeren belegd. 

We hebben bericht ontvangen van de notaris dat we op 12 december moeten tekenen voor de officixeble overdracht. Na ontvangst van de voorlopige akte heb ik contact gehad met de notaris. Ik wilde in de akte opgenomen hebben dat ik teken onder voorbehoud van een een definitieve sloopvergunning. Zij zou dit opnemen en navraag doen bij de Gemeente Soest. Ook voor de definitieve bouwvergunning. Navraag leerde dat de bouwvergunning en de sloopvergunning nog niet onvoorwaardelijk waren en dat de ondertekening geen doorgang kon vinden.

In de tussentijd hebben we weer contact gehad met Goldewijk over de aanpassingen in de ruwbouw en het meerwerk. We zijn er samen uit gekomen en de handtekeningen zijn nu gezet. Het wachten is nu op de sloop van het pand en het bouwrijp maken van de grond zodat de bouw kan aanvangen.

Er is een nieuwe datum voor de ondertekening van de akte, dinsdag 22 januari 2008, is het dan zover.

21 januari      Bericht van de notaris dat de bouwvergunning nog niet onherroepelijk is. Er zijn omliggende bewoners die bezwaar hebben gemaakt. De verkoper heeft contact gehad met deze buren en is tot overeenstemming gekomen. Dit moet schriftelijk vastgelegd worden. De verkoper gaat morgen met deze brief naar de Gemeente Soest en die moet aan de hand van deze brief de bouwvergunning onherroepelijk verklaren. Als dit lukt kunnen we morgen om 11.00 uur tekenen, anders schuift het weer op.

22 januari   Het is spannend. Om 10.00 uur is er nog niet gebeld. Zal het weer niet doorgaan! Om 10.15 wordt er gebeld met de verlossende boodschap. Er kan getekend worden. De bouwvergunning is onherroepelijk. We stappen in de auto en zijn nog op tijd in Wijk bij Duurstede. Na de ondertekening gaan we even Wijk in omdat na ons de buren tekenen en we aansluitend met z’n zessen gaan lunchen om kennis te maken. Dit wordt de eerste keer dat we onze nieuwe buren zien. We ontmoeten elkaar in het restaurant. Jammer genoeg voelen ze zich niet zo lekker en eten niet mee. Ze blijven er nog wel even gezellig bij zitten. Ik schat in dat we er gezellige buren aan hebben. Nu kan de sloop starten. Zoals het er nu uitziet wordt in week 8 het huis gesloopt en kan de aannemer in week 9 het nieuwe huis uitzetten. Wij worden daarbij uitgenodigd. Als ze daarna direct beginnen kunnen we misschien nog voor de Kerst in ons nieuwe huis. De buren uit de Veensekom hebben we al uitgenodigd om bij ons Oud en Nieuw te vieren.

18 februari 2008 Ze zijn vandaag gestart met de afbraak van de woning. De dakpannen zijn er af en de schuifpuien hebben ze er uit gehaald. Ben benieuwd hoe lang men hier mee bezig is. In principe moet het eind van de week klaar zijn, omdat volgende week de bouwplek uitgezet gaat worden.

6 maart 2008     Het is niet gelukt om eind februari klaar te zijn met de sloop. Tijdens  de sloop kwam men er achter dat het gas, elekticiteit en het water nog afgesloten moest worden. Gaat er weer een tijd overheen voordat dit gebeurd is en dat de sloop weer verder kan. Eindelijk was het vandaag dan bijna zover. Het laatste beetje puin werd weggereden. Wat ons betreft kan de bouw volgende week aanvangen.

10 maart 2008    Vandaag heeft Goldewijk, samen met de Gemeente, de te bouwen  woningen  uitgezet op de bouwkavel. Dit is de start van de bouwactiviteiten.

14 maart 2008     De grondwerkzaamheden zijn zo goed als klaar.

Het is nu duidelijk te zien waar de garage komt en waar het huis. Er moeten wel extra werkzaamheden worden verricht om de grond geschikt te maken voor de fundering.

22 maart 2008   Het is weer een week verder en ik ben benieuwd of ze al bezig zijn met de fundering. Uit de foto blijkt dat dit zo is. De bekisting voor de fundering is gemaakt en op sommige plekken zijn ze al met betonijzer bezig voor de bewapening van de fundering. De plek waar de meterkast komt is al te zien; daar waar de leidingen omhoog steken.

28 maart 2008   Afgelopen week is de fundering gelegd. Vorige week waren duidelijk de contouren zichtbaar waar de fundering zou komen. Nu is de fundering gelegd en kunnen waarschijnlijk volgende week de begane grond platen worden gelegd. Het wordt steeds duidelijker hoe de woning er uit gaat zien.                                           

6 april 2008       De grond die voor het plaatsen van de fundering is weggehaald is weer teruggelegd en de hele kavel is gexebgaliseerd. De tuin kan bij wijze van spreken zo aangeleg worden. Zoals het er nu uitziet wordt er netjes gewerkt.

10 april 2008     De begane grond vloer is gelegd. Er kan nu begonnen worden met de bouw van de benedenverdieping. Over een week kunnen we zien hoe ons huis er dan uit ziet.

<strong</strong

18 april 2008     De laatste blokken worden gezet. Vandaag moeten de muren van de benedenverdieping klaar zijn. Maandag komen de vloerdelen voor de slaapverdieping. Als we terug komen van onze vakantie op de Antillen moet ook de slaapverdieping opgebouwd zijn.                      

29 april 2008     Ook tijdens onze vakantie heeft men hard gewerkt. De slaapverdieping zit er op.  Ze zijn bezig met het zetten van de ramen. Nu is te zien waar de trap komt en de open haard.  We beginnen nu een beeld te krijgen hoe het huis er uit gaat zien.             

15 mei 2008.      Er is een start gemaakt met het opmetselen van de muren.  Inmiddels is de achterkant en de zijkant voor een deel voorzien van buitenmuren. Ook de garage is al voor de helft opgemetseld en zit de garagedeur er al in.

1 juni 2008           Het opmetselen van de buitenmuren vordert gestaag. De entree heeft het hoogste punt bereikt. Ook binnen zijn ze inmiddels begonnen. De stalen pijp voor de open haard is op de slaapverdieping al aangebracht. Ook is met piepschuim op de plafonds aangegeven waar de binnenmuren moet komen. We krijgen al een idee hoe het eruit gaat zien.

8 juni 2008           De buitenmuren zijn nu ‘helemaal opgemetseld. Binnen zijn  alle tussenmuren geplaatst. Op de foto hiernaast is de scheiding te zien tussen de bijkeuken en de keuken. Het lage muurtje is alleen niet goed. Dit moet tot aan het plafond opgetrokken worden. Hierachter komt namelijk het heiligdom van Ellen, het gasfornuis.

20 juni 2008         Het dak zit er op. Gisteren nog gekeken hoe het er mee stond. Ze waren met de   dakranden bezig. Toen ik vanmiddag aankwam zat het dak erop. De dakpannen liggen ook al klaar. Met een beetje geluk liggen eind volgende week de dakpannen erop en is het huis wind en waterdicht. Na de vakantie kan dan begonnen worden met de afbouw.

4 augustus 2008  Terug van onze reis met de Volvo naar Beijing eerst naar ons nieuwe huis. Benieuwd of de dakpannen erop zouden zitten. En jawel de dakpannen liggen erop. Nu nog voegen en het balkon afmaken, dan i s de buitenkant zo goed als klaar en kunnen de steigers weg.

Na de bouwvak, begin september zijn ze begonnen met de afbouw, het betegelen van de badkamer en de toiletten en het leggen van de vloer. Hier zie je het toilet op de slaapverdieping.                                                                                                 

5 december 2008  Het grote moment is aangebroken. De overhandiging van de sleutel. Een leuk Sinterklaas cadeau. De laatste betaling is gebeurd, het huis is nu van ons. De oplevering verloopt prima. Er zijn een paar kleine puntjes die bijgewerkt moeten worden, met name sauswerk. Dat heb je als je voor spierwit kiest. We kunnen nu zelf aan de slag. Bijgaande foto geeft de situatie weer kort na de oplevering. Het grondwerkbedrijf heeft de grond al geegaliseerd en de stratenmakers zijn bezig met de bestrating. In het voorjaar gaan we de tuin verder beplanten.

De ruimte waarin Ellen haar eigen bedrijf Puur en Natuurlijk uitoefent. Hier kan je je nagels laten doen, schoonheidsbehandelingen ondergaan en je laten masseren.

Het begin van de moestuin

De veranda

De uitdaging van het jaar.    

In het Volvoblad van december 2006 wordt bekend gemaakt dat de V44 vereniging het voornemen heeft om in 2008 een unieke reis te organiseren, van Bant naar Beijing. De start is op het Middenplein in Bant en na circa 11.000 km aankomen op het Plein van de Hemelse Vrede in Beijing.

Er wordt via Duitsland, Polen, Litouwen en Rusland gereden en op de 11e dag Europa uit en Azixeb in. De tocht gaat dwars door Siberixeb langs het Baikelmeer naar Mongolixeb. Bij de Mongools-Chinese grens worden de Nederlandse kentekenplaten vervangen door Chinese. Onder begeleiding van de Chinese autoriteiten gaat de reis van Erenhot via Hohhot naar Beijing.

Waarom gaan we mee?

Na veel vijven en zessen hebben we besloten om mee te gaan. Ellen ziet er nogal tegen op. Lange ritten, slechte wegen en in colonne rijden. Verder, wat kunnen we verwachten voor hotels en hoe zal het eten zijn. De andere kant, met je eigen auto naar China, dwars door Rusland, Siberixeb en Mongolixeb. Het stuk door Siberixeb zal waarschijnlijk eentonig zijn, berken, berken, berken en steppen, steppen, steppen. Maar dan Mongolixeb, de wijdsheid en een hele andere cultuur.

Wat verwachten we?

Het zal afzien worden. Lange dagen in de auto, slechte wegen, ‘s morgens vroeg op; ‘s avonds laat aankomen. Hoe zullen de hotels er uitzien en wat krijgen we te eten. Allemaal nieuwe ervaringen. Hoe leven de inwoners van Rusland achter Moskou en tussen de grote steden. Het wordt een avontuur, niet te vergelijken met Amerika maar toch ook weer wel. Na onze reis zullen we weer vaak roepen: Daar zijn wij ook geweest met onze eigen trouwe Volvo! We zijn benieuwd naar de leefwijze van de inwoners van Mongolixeb? Hoe is het in China? We gaan het met eigen ogen zien en kunnen na terugkomst iedereen die dat wil er over vertellen. Wij gaan het onbekende tegemoet.

Voorbereiding van de reis

Sponsoring

We zijn nog op zoek naar sponsors voor onze reis. Dit kan financieel maar ook materieel. Het is bijvoorbeeld mogelijk om voor een dagrit de benzine te betalen. Degene die een dagetappe sponsort wordt dan genoemd bij het verslag van die etappe.

Materixeble ondersteuning is mogelijk in de vorm van kleding, voeding of drinken, auto-onderdelen of de opknapbeurt na de rit. Wij stellen het erg op prijs als een kledinglijn ons voorziet van kleding.

De mogelijkheid bestaat ook om op de auto’s reclame te maken. Er is alleen xe9xe9n voorwaarde aan verbonden. Het reclamemateriaal moet wel zonder schade aan de lak te veroorzaken verwijderd kunnen worden. 

Aan de reis wordt ook een goed doel gekoppeld. Dit is SOS kinderdorpen. Het is de bedoeling dat de deelnemers aan de reis, via sponsoring geld bij elkaar zien te krijgen wat overgemaakt wordt naar een aparte rekening en de opbrengst hiervan aan SOS kinderdorpen ter beschikking wordt gesteld om weeskinderen in Mongolixeb te helpen. Binnenkort wordt het rekeningnummer bekend gemaakt.

Verzekering van de auto

Aan Fortis ASR is de vraag voorgelegd of zij dekking willen verlenen voor het WA/Casco risico van de auto gedurende deze reis. De groene kaart is namelijk achter Europees Rusland niet meer van toepassing. Onlangs ontvingen wij hier een positieve reactie op. De speciale klassieker verzekering kon omgezet worden in een normale autoverzekering met een uitgebreidere dekking. Tot aan de grens met China zijn we dan volledig verzekerd. Bij de Chinese grens moet er een speciale verzekering afgesloten worden die verplicht is om China binnen te komen.

Bij de vraag om een en ander zwart op wit te zetten kwamen toch de twijfels. Alleen in de landen genoemd op de Groene Kaart wil Fortis ASR dekking verlenen, dus niet Aziatisch Rusland en Mongolixeb. Moeten we toch een aparte verzekering sluiten.

28 oktober 2007 Deelnemersbijeenkomst. Vandaag komen de deelnemers aan de reis voor het eerst bijeen in Hotel Mitland in Utrecht. Op het programma staan de volgende onderdelen: reisprogramma, technische begeleiding, verzekeringen, film documentaire en route ervaringen.

Het reisprogramma is op onderdelen gewijzigd na verkregen informatie uit China en ervaringen van anderen met het rijden door de Goby woestijn. Het verblijf in Mongolie wordt met 2 dagen verlengd. We vertrekken 1 dag eerder, op zaterdag 5 juli, en onderweg worden 2 ritten samengevoegd tot 1 rit. De datum van de terugreis wijzigt hiermee niet. De etappe van Jekaterinenburg via Tyumen naar Omsk wordt nu in 1 keer gereden. Een bedrijf heeft voorgesteld om een documentaire van de reis te mogen maken en willen deze aan verschillende omroepen in verschillende landen aanbieden. Een zestal equipes zal dan met geluid en beeldmateriaal de reis moeten verslaan. Uitgezocht wordt of dit project financieel haalbaar is.

18 november 2007 De derde nieuwsbrief is ontvangen. Er moeten allerlei documenten ingevuld worden om tijdig alle vergunningen voor onze reis naar China aan te vragen. Er moet een formulier met onze gegevens en gegevens van de auto  worden ingevuld. Ook moeten we per persoon 8 pasfoto’s opsturen en 3 foto’s van de auto (voor-, linker- en rechterzijkant) en copiexebn van paspoort, rijbewijs en kentekenbewijs. Er komt heel wat kijken om je auto van Nederland naar China te rijden en per boot weer terug te krijgen. We zijn nu bezig een team samen te stellen bestaande uit 5 equipes. We proberen een aantal bekenden bij elkaar te krijgen voor dit team. Op 15 of 22 maart moet de auto gekeurd worden. Binnenkort ga ik samen met Albert Riemersma kijken wat er aan de auto gedaan moet worden om zo goed mogelijk voorbereid aan de reis te beginnen.  Nog 7 maanden en dan is het zover. Het team is bijna rond. Ans en Arend en Albert en Diny hebben ja gezegd. Ook Anno en Olfert willen met ons meerijden. We zoeken dus nog een equipe.

23 – 29 november 2007 We hebben foto’s laten maken en zijn met de Volvo naar de plek van ons nieuwe huis gereden om daar foto’s te maken van de auto. Deze hebben we nodig voor het smoelenboek en om naar de reisorganisatie te sturen naast een hele lijst met formulieren die we hebben ingevuld.

De foto’s die we hebben gestuurd om in het smoelenboek te zetten hebben we terugontvangen met dit tot resultaat. We zijn equipe nummer 7. Het is nu wachten op de rekening voor de tweede betalingstermijn. De volgende bijeenkomst is op 20 januari in Lunteren. Daar wordt het Smoelenboek uitgereikt en kunnen we weer met een aantal deelnemers kennismaken. Ook zullen de rallyborden worden uitgedeeld.

20 januari 2008 Tijdens deze bijeenkomst zijn een aantal sprekers aan het woord geweest. Het smoelenboek is nog niet klaar omdat nog niet iedereen de foto’s heeft ingeleverd. Wordt nu tijdens de keuringsdagen uitgereikt. We hebben wel ons rallybord gekregen voor de auto en een sticker met de route. De coordinator van het technisch en medisch team, een ervaren rallyrijder, heeft ons beloofd dat iedereen in Beijing aankomt. Er gaan twee monteurteams mee en een speciale auto met allerlei onderdelen en gereedschappen om bij pech te kunnen helpen. Ook het  medisch team was aanwezig en heeft verteld welke injecties aanbevolen worden (hepatitus A en B en DTP). Daarnaast ter voorkoming van reizigersdiaree geadviseerd zoveel mogelijk te rusten, weinig alcohol, mineraalwater drinken en geen rauwe groente eten. Ellen is na deze bijeenkomst wat geruster over de afloop. We hebben ook ons team rond. Volgens ons een gezellig team waarmee we deze reis wel tot een goed einde kunnen brengen. Als laatsten hebben Jan en Corrie Kevenaar zich bij ons aangesloten.

Bij het nachtleven hoort uitgaan. Hier de beste nachtclubs onderweg (bron: De Volkskrant)

1. St. Petersburg – Club Metro
2. Pskov – club Jaguar
3. Ulaanbataar – club Metropolis

9 februari 2008 Vandaag mijn auto bij Albert Riemersma afgeleverd. De komende weken gaat Albert de auto klaarmaken voor de grote reis. Een aantal onderdelen worden preventief vervangen en er komt een zwaardere accu in, een nieuwe dynamo en nieuwe banden en vxf3xf3r extra lampen omdat we waarschijnlijk regelmatig ‘s avonds laat nog rijden en dan is extra licht geen overbodige luxe. Op 22 maart moet de auto naar Volvo Beesd voor de keuring.

22 maart 2008 Om 9.15 op weg naar Beesd. Eerst nog even brandstof tanken anders gaan we het niet redden. Ik rijd om 10.15 uur het terrein van Volvo in Beesd op waar ik om 10.30 uur word verwacht op brug 2. In de tussentijd lever ik mijn papieren in voor de WA/Casco verzekering en de transportverzekering van de auto. Ook krijg ik het smoelenboek mee. Om 11.00 uur kan ik de brug oprijden. De keurmeesters hebben het snel gezien. De auto ziet er prima uit. Ze adviseren linksvoor een rubber te vervangen bij de stuurstangstabilisator en nog even te kijken naar het oliepijl van de motor omdat het motorblok aan de onderkant zweet en niet bekend is hoeveel olie er hierdoor verdwijnt. Ik moet toch nog met Albert de bobine vervangen. Kan hij gelijk hier nog naar kijken. Ook adviseren ze de aluminium velgen te vervangen door stalen velgen. Ook dit laat ik aan Albert over.  Al met al geruststellend en op naar de volgende stap.

15 mei 2008 Ik heb weer een afspraak met Albert. Via Arend heb ik stickers  voor op de auto kunnen regelen. Deze vervangen de routeschilden vxf3xf3r en achter omdat ik nu twee extra lampen heb laten plaatsen. Gelijktijdig heb ik de motorrubbers laten vervangen. Dit verhoogt het comfort en dat is nooit weg bij lange ritten. Op de achtergrond ons nieuwe huis in aanbouw.

24 mei 2008 De laatste bijeenkomst, in Bant, de plek van waar we ook op 5 juli vertrekken. Het routeboek en het track en trace systeem wordt uitgereikt . Met dit systeem zijn we straks te volgen via internet. Om het kwartier wordt de nieuwe lokatie doorgegeven. Met dit systeem kan de reiscoxf6rdinator exact zien waar de auto’s zijn en bij pech er snel bij zijn. Op 5 juli moeten we om 6 uur in Bant zijn en wordt er na het gezamenlijk nuttigen van een ontbijt en het aanhoren van de diverse genodigden vanaf 7 uur vertrokken. Het laatste team, 88, vertrekt om 8.08 uur. De eerste etappe, naar Poznan, rijden we nog apart. Na afloop van de bijeenkomst zijn we met ons team naar een restaurant gereden waar we op het terras een aantal zaken hebben doorgenomen. Na het eten is ieder weer op huis aan gereden. We zien elkaar weer op de grote dag, 5 juli 2008 om 6 uur in Bant. Voor diegenen die het vertrek willen bijwonen, zie de uitnodiging.

30 juni 2008      Een mail ontvangen met het verzoek het track en trace systeem wat in de auto is ingebouwd even los te koppelen en te resetten. Er was geen ontvangst. Vandaag telefonisch bericht ontvangen dat onze auto via het systeem gelokaliseerd is. Het werkt dus. Vanavond krijgen we de code door die nodig is om via dit systeem anderen ons te kunnen laten volgen.

2 juli 2008        De code is ontvangen www.tcomm.info/ttrack. Een vinkje bij team 7 klik op Last position en je ziet waar onze auto zich bevindt. Het enige waar we nog op wachten, ook niet geheel onbelangrijk, zijn onze retourtickets.

5 juli 2008 Bant x96 Poznan   Vertrek vanuit Bant

Om 04:45 uur vertrokken naar Bant, aankomst 06:00 uur. Ontbeten en toespraken van de Comissaris van de koningin, Dorpsoudste, Burgemeester van de Flevogemeenten en de directeur van Volvo Nederland.

Veel bekijks van vrienden en kennissen van de deelnemers en Bantenaren. Op tijd vertrokken 07:07 uur niet voordat Ellen door NOS radio was geintervieuwd.

Eerst naar Hengelo, bij Ans en Arend koffie gedronken. Toen op weg. De A1 op en maar km’s vreten, in Duitsland nog even in de file gestaan, om 16:10 uur de grens bij Polen gepasseerd. Weer file, deze duurde wat langer. Dachten rond 18:00 uur in ons hotel in Poznan te zijn. Het werd 20:15 uur. Een typisch kolossaal staatshotel.

Sleutel gehaald voor de kamer en toen de tassen uit de auto. Daarna gelijk door naar de eetzaal 20:30 uur was het etenstijd. Het was een lopend buffet, met van alles wat, van soep tot aardappels en groente, rode kool, vlees en salade. Er was in ieder geval voldoende en het smaakte. Na het eten nog even buiten op een bankje gezeten met Ans en Arend en daarna een slaapmutsje gedronken. Dit kon alleen in het casino en dit bleek, na een uitgebreide inschrijfprocedure, voor de plaatselijke alcoholica 1 gratis consumptie de man.

6 juli 2008 Van Poznan naar Kaunas

Om 7 uur liep de wekker af, nog een keer omdraaien. Om half acht eruit. Na het ontbijt vertrokken, via de 92 naar Konin gereden. Daar de A2 genomen. Achteraf hadden we de 2 moeten hebben. Hierdoor kwamen we in Lodz uit in plaats van in Lowicz. Via de 14 naar Lowicz gereden, daar getankt en gelijk een kaart van Polen gekocht om een beter overzicht te hebben. Vanuit hier de route gevolgd en vanaf Serock de 61 genomen. De route die we hebben gereden was afwisselend, landerijen met koren of bossen. Het leek de Veluwe wel. Geen foto’s van gemaakt. Bij Budzisko de grens tussen Polen en Litouwen overgegaan. Geen oponthoud. Onderweg koffie gedronken. Aangehouden door de politie. Ik reed 123 op een weg van maximaal 90. Een bekeuring van omgerekend E 150,-. Deze moet ik dinsdag betalen omdat het maandag een vrije dag is in Litouwen. Aangezien wij dinsdag niet meer in Litouwen zijn was dat geen optie. Na lang heen en weer gepraat geen bekeuring gekregen. De rest van de weg netjes aan de max. snelheid gehouden. In Kaunas onze vrienden van de politie aangesproken om de weg naar het hotel te vragen. Zonder probleem hebben ze ons voor de deur afgezet. We zitten in een fantastisch hotel en hebben ondanks onze late aankomst heerlijk gegeten.

7 juli 2008 Van Kaunas naar Tallinn

Vandaag door drie landen gereden, Litouwen, Letland en Estland. De grenzen over is geen probleem. Alle loketten zijn afgesloten en er is geen douane meer aanwezig. Dit zal morgen anders zijn als we de Russische grens overgaan. Veel land- en bosbouw gezien en ook veel ooievaars. In Riga, de hoofdstad van Letland, zijn we gestopt en hebben we kort door de stad gelopen en een pizza gegeten. Het begon te regenen en dit is niet meer opgehouden. Om ongeveer 19.45 waren we binnen. Een enorm hotel, 9 verdiepingen hoog. Alle auto’s staan rondom het hotel geparkeerd.

8 en 9 juli 2008 van Tallinn naar St. Petersburg

Vanmorgen vroeg op om op tijd de grensformaliteiten te kunnen doen. Om 8 uur vertrokken naar een verzamelpunt voor de grens bij een benzinestation. Veel bekijks van de plaatselijke bevolking. Daarna in colonne naar de grens van Estland. Voor de grens kilometers lang vrachtwagens die staan te wachten om de grens over te mogen. Sommigen staan wel een week te wachten. Hoe bedoelt u geldverspilling. Hier waren we rond 12.00 uur lokale tijd (is dus plus 1 uur). Midden in de stad Narva bij de grens overgang nog gestopt met de auto, maar helaas eerst naar een andere lokatie. Nadat het kenteken van de auto was overgenomen van het kentekenbewijs aansluiten met de auto in de juiste rij. Vrolijk kijken hebben ze hier nog niet geleerd. Inmiddels is het 14.30 uur en nog geen zicht op beweging in de rijen. Om 19.30 krijgen we ons, met de hand geschreven en afgestempelde, groene briefje. Rond 21.00 uur vertrokken wij van deze parkeerplaats naar het centrum van Narva om opnieuw aan te sluiten in de rij bij de russische grens. Weer veel bekijks. 2 Jonge dames wilde op de foto met onze mooie Volvo. Om 01.30 uur tijdzone plus 1 uur. Dus nu twee uur later dan in Holland eindelijk Estland uit. Nu nog Rusland in. Eindelijk om 3 uur kunnen we door de douane Rusland in. Eerst 2 formulieren invullen beide 2 keer. Dan het ritueel, passen controleren, formulieren controleren en niet 1 keer, nee wel vier keer elkaars werk controleren. Vijf slagbomen verder en bij iedere slagboom wachten. En als dat allemaal achter de rug is nog 1 slagboom, weer controle en dan op weg naar St. Petersburg. Hier komen we om 7.30 uur aan bij het hotel. De weg naar St Petersburg is onverlicht en van zeer slechte kwaliteit, veel kuilen en slecht verlicht. De eerste kilometers kunnen we niet harder rijden dan 40 km. Een van de deelnemers verliest onderweg nog twee moeren van de achterophanging. Dus een dag en een nacht verder zijn we nog steeds bezig met het volgende doel in onze reis. Onderweg nog aangehouden door de politie. De hele colonne aan de kant. Ze hadden gezien dat wij na het tanken de verkeerde kant van het tankstation waren uitgereden. Hierdoor hadden we een niet onderbroken streep gekruist. De eerste auto’s moesten hun Internationaal rijbewijs inleveren, de reisleider moest mee met de politieauto, waarschijnlijk om te laten zien wat we verkeerd hadden gedaan. Bijna bij ons aangekomen kreeg de agent een telefoontje, de reisleider kreeg alle ingenomen rijbewijzen in zijn hand gedrukt en wij konden verder, de bekeuring is afgekocht. In St. Petersburg aangekomen hebben we ons met 5 auto’s door een taxichauffeur bij het hotel laten afzetten. Daar aangekomen zijn we gaan ontbijten en hebben daarna dit verhaaltje zitten typen. Om 10 uur komt de bus om ons rond te rijden door St Petersburg.

Sint Petersburg

St. Petersburg, een stad met veel water, de stad wordt in tweeen gesplitst door de rivier de Neva, en bruggen is door Tsaar Peter de Grote naar voorbeeld van Amsterdam gebouwd. Hij heeft een tijd in Zaandam gewoond om Nederlandse technieken te leren om het water te beheersen. Tijdens de tour een bezoek gebracht aan de Paulusvesting met Petrus, langs de kathedraal van de Opstanding, het standbeeld van de Nicolaas de I en andere bezienswaardigheden gereden. Na de tour wilden we weer naar het hotel om het tekort aan slaap in te halen. Er was geen bus terug en toen hebben we ons met zx92n vieren door een taxi terug laten rijden. Na een broodje en een kop soep naar bed gegaan en heerlijk tot 18.30 geslapen. Daarna ons klaargemaakt voor het diner en daarna weer slapen. Toen ik naar de auto liep, stonden er vele Russen die in het hotel een cursus hadden om de auto. Ook een beroepsfotograaf stond de auto van alle kanten te fotograferen. Morgen naar Moskou.

10 juli 2008 Van St Petersburg naar Moskou

Vandaag een afstand van 700km af te leggen. Na heerlijk geslapen te hebben, maar wel te kort, zijn we even na achten op weg gegaan naar Moskou. We rijden nu samen met team 32 en 64. Eerst de stad uit op zoek M10. We moesten langs de Narva rijden. We namen al snel de verkeerde weg. Deze liep echter evenwijdig aan de goede en wij schatten in dat deze minder druk was dan de oorspronkelijke route. In de spits door St Petersburg is geen pretje. De Russen maken van een drie-baans weg net zo makkelijk een 4-baans. Ze passeren links en rechts en snijden je ook net zo makkelijk. Zonder kleerscheuren de stad uitgereden. De Russen wonen langs de snelweg in houten huizen. Langs de weg staan kooplui hun waar aan te prijzen. Onderweg stukken zeer slecht wegdek tegengekomen. De maximum snelheid is dan nog geen 50km. Opletten is het bij het naderen van de bebouwde kom. De maximum snelheid bedraagt 90km op de snelweg, maar bij de bebouwde kom gaat het van 70 naar 40 en waar dit begint of eindigt is niet altijd even duidelijk aangegeven. Langs de weg staat overal politie op snelheid te controleren en je wordt erg makkelijk van de weg gehaald. Meerdere personen hebben een bekeuring gehad of ter voorkoming hiervan een bedrag betaald. Het vinden van het hotel was wederom een groot probleem. Na de M10 moesten we richting de M8. Deze konden we niet vinden en voor ons gevoel reden we verkeerd. De weg af en opnieuw er aan de andere kant op. Toen wel de M8 gevonden en na km 93 eraf. We zijn toen weer de weg opgegaan omdat we dachten er te vroeg af te zijn gegaan. Achteraf bleek dit wel de goede afslag. We konden niet eerder dan bij km paal 96 of 97 er af. Dat was in ieder geval niet goed. In een winkelstraat iemand aangesproken. Deze heeft voorgereden en ons bij het hotel afgezet. Hij wilde geen geld of wat dan ook hebben. We hebben 2 pakjes sigaretten gegeven. Het was inmiddels bij elven en we hadden nog niet gegeten. Het hotel was verdeeld in blokken en in het verleden waarschijnlijk een internaat geweest.

11 juli 2008. Moskou

Om 10uur door de bus opgehaald om een rondrit door de stad te maken  en de belangrijkste bezienswaardigheden te zien, o.a. Kerk van Onze Lieve Vrouwe van Kazan. Jammer genoeg regende het steeds en we hadden geen paraplu bij ons. Na het bezoek aan het Kremlin, de St Basiluskathedraal en het Rode plein een bezoek gebracht aan het grootste overdekte winkelcentrum. Daarna zijn we nog naar de  Kalverstraat van Moskou gelopen. Het begon weer enorm te regenen. We zijn maar koffie gaan drinken en hebben de weg gevraagd naar de Metro. Via de blauwe, de rode en de oranje lijn zijn we naar het hotel teruggegaan.

12 juli 2008 Van Moskou naar Nizjni Novgorod

Wat een makkelijke rit had moeten zijn, is een zware rit geworden. Niet de afstand, iets meer dan 400km, maar een file van zox92n 70 km. Moskou uit was geen probleem maar na ongeveer 30km kwamen we in een file terecht waar we na 70km uitkwamen. Dat heb je als je op zondagmorgen over deze weg gaat tegelijk met veel Moskovieten die naar hun Dasja gaan. We waren toen 4 uur verder. Om 12.15 dronken we onze eerste koffie. Ook vandaag waren de Russen weer erg creatief. De vluchtstrook en de berm wordt bij een file ook gebruikt. Ook schromen ze niet om ook de andere weghelft te gebruiken bij het inhalen van de file en dus tegen het tegemoet komende verkeer in te rijden. Hierdoor ontstaan zeer hachelijke situaties wat tot vele ongelukken leidt. Hier hebben we er inmiddels vele van gezien. Rijden we dan eenmaal dan moeten we zigzaggend over de weg om alle kuilen te omzeilen. Uiteindelijk waren we om 8 uur in het hotel. De auto’s staan geparkeerd onder het toeziend oog van Lenin. Ook hier weer veel bekijks en mensen die fotox92s van de autox92s maken en er zelfs in willen zitten. Onderweg worden er met mobieltjes ook veel fotox92s gemaakt. Halverwege hadden we nog Vladimir willen bezoeken. Deze stad was in de middeleeuwen de hoofdstad van Rusland. Door het tijdverlies is hiervan niets gekomen.

13 juli 2008 Van Nizjni Novgorod naar Kazan

Samen met team 32 en 64 om 8.15 uur vertrokken voor een rit van 400km. Inmiddels hebben we er al 4100 opzitten. De weg is afwisselend slecht met veel kuilen en oneffenheden of uitstekend en net geasfalteerd. Ook vandaag weer diverse ongelukken gezien. Je moet erg geconcentreerd rijden. Vandaag hebben we voor het eerst pech gehad. Problemen met de versnellingsbak van team 32. Hij kon onvoldoende snelheid maken waardoor hij ons niet bij kon houden of andere auto’s inhalen. Van de weg gegaan en geprobeerd het euvel te verhelpen. Gelukkig kwam het technisch team langs die ons geholpen heeft. Na eeen tijdje weer problemen en gestopt bij een benzinestation. Ook hier heeft het technisch team ons bijgestaan en is er een onderdeel vervangen. Hierna geen problemen meer. Onderweg nog gestopt bij wat wij dachten een wandelpromenade aan de Wolga. Dit bleek de aanlegsteiger van de veerboot te zijn. We hebben hier koffie gemaakt en even uitgerust. Halverwege gestopt in een plaatsje aan de Wolga waar wel een wandelpromenade was maar uitgestorven omdat het regende. Hier koffie gedronken en verder gereden. Bij het passeren van een binnenlandse grens hebben team 64 en wij het stopteken van een ambtenaar genegeerd. Team 32 kon er niet onderuit en hebben hun paspoort moeten laten zien. De ambtenaar was zeer verbolgen dat de twee andere auto’s doorgereden waren. Uiteindelijk hebben we zonder problemen het hotel gevonden en een afstand afgelegd van 504km.

14 juli 2008 Van Kazan naar Perm

Over het algemeen goede wegen met hier en daar slechte stukken. Veel landbouw en bosbouw . De drukte op de wegen neemt tussen de grote steden steeds meer af. We rijden door het Oeral gebergte. Onderweg nog moeten stoppen voor team 68, accu laadde onvoldoende op. Met een familie in een koffiebar op de foto. We hebben de wereldkaart laten zien waarop Ellen met stikkertjes alle steden die we aandoen heeft gemerkt. We besluiten een route te nemen om een stad heen en komen in een file tercht. Keren of blijven staan. We blijven staan. Bleek later een ongeluk tussen twee  vrachtwagens. Allemaal fruit over de weg. Heeft de plaatselijke bewoners gratis vers fruit.  Tijd om te tanken. Bij de eerste de beste pomp stonden al zes Volvo’s met als gevog benzine op. Een had er diesel getankt dus dit moest er eerst uit. Onderweg staande gehouden door de politie, reden te hard, in plaats van 50km, 88km en geen gordel om. Geen bekeuring, uitgelegd oude auto moeilijk snelheid af te lezen en gordels niet van deze tijd. Daarna geoefend op een groot stuk wel verharde maar eigenlijk onbegaanbare weg, met veel kuilen en stof. Door het overschrijden van een tijdzone de klok twee uur later moeten zetten, kwamen daardoor pas om 23.30 uur aan in het hotel. Na het eten, douchen en slapen.

15 juli 2008 Van Perm naar Jakaterineburg

Om 8 uur vertrokken. Onderweg naar de IJsgrotten in Kungur geweest. Door een behulpzame Rus er naar toe gebracht. Iedereen die in deze IJsgrot is geweest heeft een 5 jaar langere levensverwachting. Daarna weer op pad en op zoek naar de grens tussen het Europese en het Aziatische deel van Rusland. Het stond aan de andere kant van de weg. De snelweg af en aan de andere kant er weer op. Vandaag veel snelheidcontroles maar geen aanhoudingen van een van ons. Daarna verder naar het hotel. Na veel omzwervingen en omleidingen door wederom een vriendelijke Rus bij het hotel afgezet.

16 juli 2008 Busrit door Jekaterinenburg.

Geboorteplaats van Boris Jeltsin. Bezoek gebracht aan een van de  vele kerken. Daar begon net een processie ter nagedachtenis aan de familie Romanov. Een groot aantal kerken die tijdens de revolutie zijn afgebroken worden weer in oude glorie hersteld.  Aan de stad wordt hard gewerkt door Mongoolse arbeiders. Een kunst- en antiekmarkt bezocht en het oude station van de Trans Siberie Expres, wat nu een museum is. Op tijd naar bed voor een zware rit morgen.

17 juli 2008 Van Jekaterinenburg naar Omsk

Volgens het routeboek is dit een van de zwaarste ritten, 900km. Om 4.15 opgestaan en om 5.30 uur vertrokken. Uit de stad komen was hierdoor geen probleem. We schoten fantastisch op. Na 100km heeft Ellen het stuur overgenomen. Ik had last van het vroege opstaan. Bij de eerste stop, even na Tuymen hadden we ruim 300km  afgelegd. De weg is saai, veel berkenbossen. Wat opvalt is dat deze bomen geen kruin hebben. Na het koffiedrinken en tanken weer op weg. Na een tijdje kreeg team 68 problemen met de distributie. Bleek een tandwiel volkomen tandeloos te zijn. Deze vervangen en na 3 uur sleutelen weer op pad. Onderweg had ik regelmatig last van de warmte en bijna dichtvallende ogen. Na een tukje in de auto de weg vervolgd. We kwamen om 23.30 uur aan in het hotel. Vandaag moest ook de klok weer een uur vooruit gezet worden. Inmiddels hebben we een tijdverschil van 5 uur. Deze route vooerde ons door de Siberische steppen en toendra’s, op den duur een saai landschap. Nog wel een mooie zonsondergang meegemaakt.

Vrijdag 18 juli van Omsk naar Novosibirsk

Bij tienen vertrokken. team 37 bleek gisteren een paar moeren  te zijn verloren. Wij hadden ons verslapen. Vergeten van de telefoon de klok een uur vooruit te zetten. Wij rijden voorop. Eerst de stad uit en dan de M51 op. Onderweg van de weg afgegaan om eens in in een klein plaatsje te kijken. Tijd heeft hier stil gestaan. Geen bestrating, water uit een watertoren. Wel jonge kinderen met mobieltjes met camara om foto’s van de auto’s te maken. Als we koffie willen maken merken we dat we de thermoskan met warm water zijn vergeten. Begin van de middag heeft Ellen gereden. Daarna weer zelf het stuur overgenomen en heeft Ellen ons naar het hotel geloodst.

Zaterdag 19 juli 2008 Rustdag Novosibirsk

Vandaag weer een rustdag, geen wekker gezet, kunnen we lekker uitslapen. Toch om 8 uur wakker. Het is bewolkt. We hebben geen haast dus doen lekker rustig aan en gaan op ons gemak ontbijten. Voldoende keus. Toch wel fijn weer eens een luxe hotel. We hebben op ons gemak door de stad gelopen. Novosibirsk is gesticht in 1893 en is de hoofdstad van Siberie met 1,6 mio inwoners. Enorme brede wegen (8-baans) en grote pleinen. Ik zie de grote Russische parades al voor mij. In de loop van de middag weer terug naar het hotel om even te slapen en de verhalen bijwerken zodat deze snel op internet kunnen worden gezet. We kijken uit naar het diner, dat zal wel weer net zo goed zijn als gisteren.

Zondag 20 juli van Novosibirsk naar Krasnojarsk

Weer een lange rit vandaag, dus vroeg vertrokken. Volgens het routeboek 750km. Onze 1^e tankbeurt is bij een benzinestation wat je nauwelijks een station kan noemen, 3 pompen met ieder 1 slang, een betaalhuisje (in Rusland moet je eerst betalen en dan pas kan je tanken) en een toilet. Het ziet er allemaal niet uit. Onderweg een afwisselend  landschap met kleine dorpjes die er allemaal hetzelfde uitzien, houten huisjes met een moestuin. De eerste auto gezien met Chinese tekens. Uiteindelijk hebben we 840km gereden. De werkelijke afstand is vaak meer dan de afstand uit het routeboek.

Maandag 21 juli van Krasnojarsk naar Irkoets

Vandaag is een bizarre en bijzondere dag geworden. We moesten een afstand afleggen van 1085km. We zijn om 4.30 uur vertrokken. We begonnen met de klok 1 uur vooruit te zetten, dus al 1 uur verder zonder een km te hebben gereden, slecht voor het gemiddelde. We wisten dat het een moeilijke tocht zou worden. Deze belangrijke weg is in onderhoud. Maar wat we vandaag tegen zijn gekomen geloof je niet als je het niet met eigen ogen hebt gezien. Grote stukken van de weg zijn klaar, met of zonder strepen. Andere delen zijn we in alle stadia tegengekomen. En gewoon gebruiken, niets afsluiten. Het gevolg, we hebben op vast gereden puin gereden, het minst erge maar wel veel herrie en schudden. Op wegen waarop rood en geel zand was gestort, een grote stofwolk. Het ergste is een volledig kapot gereden weg met enorme kuilen. Dit vraagt stuurmanskunst en geduld. Er wordt zigzaggend over de weg gereden om zoveel mogelijk de kuilen te ontwijken. In verhouding was 600km goed te berijden en 400 km van slecht tot eigenlijk ongeschikt. En dan hebben we het nog niet over de vele dorpen waar we doorheen moeten en spoorwegovergangen die we moeten kruisen. Of de paarden en koeien die los lopen en midden op straat (de snelweg) stil blijven staan. Mens (m/v) en machine hebben deze hel doorstaan, kapot doch trots stonden we om 1 uur bij het hotel. Na even nog wat te hebben gegeten zijn we gaan douchen en als een blok in slaap gevallen.

                                                                                                                                               Dinsdag 22 juli Rustdag Irkoetsk

Vandaag was voor ons een echte rustdag. Tot 11 uur uitgeslapen, daarna ons eigen noodontbijt genuttigd, muesli met jus dx92orange. Eerst naar het andere hotel om afspraken te maken voor de volgende dag. Onderweg komen we een vrouw tegen die nog water uit de pomp moet halen. Irkoets is niet zox92n spectaculaire stad, de belangrijkste bezienswaardigheden zijn de musea en de traditionele houten Russische huizen. Eerst naar de rivier de Angara gelopen, op een boot wat gedronken en toen de stad in. Bij een Russische Italiaan even een lekker wijntje gedronken en wat gegeten. Daarna weer terug naar het hotel. Hier staan de autox92s voor de deur. Dus veel bekijks. Ik schat dat een paar honderd mensen fotox92s van de diverse autox92s hebben lopen maken. Men was zeer geintresseerd in wat wij aan het doen zijn. Na het schoonmaken van de ruiten en het binnenin enigszins stofvrij maken zijn we gaan eten, het weblog bijwerken en dan slapen. Morgen een mooie rit langs het Baikalmeer. We zijn benieuwd naar de staat van de weg. We horen verschillende verhalen.

Woensdag 23 juli 2008 van Irkoetsk naar Ulan Ude

Wij sliepen in een ander hotel dan onze mede reizigers. Aangezien wij deze dag moesten voorrijden zijn wij team 32 en 64 op gaan halen. Het was noodweer, de regen kwam met bakken uit de hemel en de straten liepen blank. Dit maakt het rijden nog moeilijker omdat dan de kuilen nog minder goed te zien zijn. Ondanks de regen waren we snel de stad uit. Deze rit gaat langs het Baikelmeer. Relatief gezien een korte rit, nog geen 500km. Onderweg zijn we van de  route afgeweken om een klein plaatsje aan te doen en om bij het Baikelmeer te kunnen komen. Twee jongens op de fiets hebben ons voorgereden om bij het meer te komen. Het water was ijzig koud en onmetelijk. Het zou net zo goed een zee kunnen zijn. Het weer is guur. De weg van Irkoetsk naar U U is uitstekend. Een van de weinige ritten waarbij we op tijd in het hotel aankomen en nog  even door de stad kunnen lopen. Als afsluiting nog een biertje op het terras. Het hotel in Ulan Ude was verschrikkelijk, een voorbeeld van een oud Russisch staatshotel. Er was 1 luxe een plastic muziekdoos aan de muur met 1 zender.

Donderdag 24 juli 2008van Ulan Ude naar Dugana Khad

Vandaag op naar de grens Rusland/Mongolie, een rit van 550km. Om 3.30 uur op om om half vijf te vertrekken. Het stuk in Rusland in colonne gereden omdat we gezamenlijk over de grens wilden. De omgeving veranderde langzaam in met gras begroeide heuvels en hier en daar wat struikgewas en af en toe een meer. Op een slecht deel van de weg is een team tegen de vangrails gereden. De auto zat goed in elkaar en kon niet meer verder en is door de truck meegenomen. Gelukkig geen gewonden. Voor de grens de tank nog gevuld met de laatste roebels. Om half negen stonden we bij de Russiche grens en om kwart over elf reden we naar de Mongoolse grens. Pas om 15.15 was iedereen over de grens. Dit lag niet aan de Mongoolse autoriteiten. We hebben een paar uur staan wachten omdat van twee equipes de papieren niet in orde waren. Wat een verademing om in Mongolie te zijn. Het eerste was " Wellcome in Mongolie" en niet de stuurse blikken van de douanebeambten uit Rusland. Dan onder begeleiding van een gids op weg naar het Ger kamp. De weg er naar toe is onbeschrijflijk mooi. De weg gaat door een groen heuvellandschap met hier en daar een Ger en veel kuddes met allerlei dieren. We rijden via Sukhbataar, de tweede grote stad waar de moderne en oude tijd samenkomt. Paard en wagens en luxe autox92s vullen het straatbeeld. Helaas is er geen tijd om te stoppen. We rijden door en krijgen onderweg een lunch aangeboden die we aan de kant van de weg opeten. Na een eerste inspectie van de kapotte auto wordt besloten om in het volgende Ger kamp, waar we twee nachten verblijven de auto zodanig op te knappen dat er weer mee gereden kan worden.

Vrijdag 25 juli 2008 van Dugana Khad naar Ulaan Bator

In de ochtend op weg naar U B, de hoofdstad van Mongolie.  Het is een korte rit. We slapen weer in een Ger kamp, deze ligt 36 km onder U B. Onderweg houdt een ruiter te paard een wedstrijd met ons, hij wint. Het is een luxe kamp; tussen twee tenten is voor iedere tent een douche met toilet geplaatst. Helaas is er geen (warm)water en elek. We lunchen op het Gerkamp.  Een deel van de Mongoolse bevolking leeft als nomade en verhuist 2 tot 3 keer per jaar met de kudde naar een andere plek. De tent gaat dan op de vrachtauto om ergens anders opgebouwd te worden. x92s Middags vertrekken we met de bus  naar U B, daar bezoeken we het Nationaal Historisch Museum en het Sukhbaatar Plein. Mongolie is ook het land van Djengis Khan. Zijn standbeeld staat op het Sukhbataar Plein. x92s Avonds eten we in het Gerkamp met aansluitend een folkloristische avond. De mannen van het technisch team en enkele handige vrijwilligers Zijn begonnen aan de beschadigde wagen om deze weer rijklaar te maken.

Zaterdag 26 juli 2008 rustdag in Ulaan Bator

Ook vandaag brengen we een bezoek aan U B met de bus. We bezoeken het Gadan Klooster, het Natural history museum, het Bogdo Khan paleis en Zaisan Hill. De lunch wordt tussen de middag gezamenlijk gebruikt. Het tibetaanse boedistische geloof is weer geoorloofd. Er zijn dus weer boeditische kloosters met monnikken.Aan het eind van de middag krijgt iedereen de tijd om inkopen te doen voor de rit van morgen door de Gobi woestijn. Als we terugkomen in het Gerkamp staat de auto die beschadigd was halverwege een berg met een vlag en een wimpel. Het blijkbaar onmogelijke is toch gelukt. De auto rijdt weer en ziet er redelijk toonbaar uit. Ze kunnen verder.

Zondag 27 juli 2008 van Ulaan Bator naar Zamiin Uud

Vandaag wellicht de zwaarste etappe, van U B naar Zamiin Uud, dwars door de Gobi woestijn. We staan om 4 uur op en vertrekken om kwart over vijf. Eerst U B uit. De eerste tweehonderd km is nog verharde weg, het landschap verandert van groene heuvels in een droge dorre vlakte. Ook de trein rijdt door de Gobi woestijn naar China. Dan begint de etappe door de Gobi woestijn van zeker 400km. Bij aankomst op het verzamelpunt kunnen we nog snel aansluiten bij de eerste groep die onder begeleiding van een gids ons naar Z U moet brengen. Dit gaat in het begin al fout. Colonne rijden is een kunst. Iedereen houdt zijn achterligger in de gaten en gaat langzamer rijden als deze uit het oog verdwijnt. Dit gebeurt dus niet en na korte tijd moeten we al lossen. Onderweg is er nog pech bij team 32. Deze verliest een deel van de uitlaat. We gaan met zx92n drieen verder en sluiten ons aan bij een ander groepje. Ook in deze groep is het ieder voor zich en heeft men geen oog voor achterblijvers. De weg, er is eigenlijk geen weg, volgen is erg lastig en we houden de richting aan naar Z U door de spoorlijn en de elektriciteitmasten te volgen. We rijden door kuilen en gaten, over vastgereden zand of grind, omzeilen keien en grote kiezels. Het rijden vraagt om veel stuurmanskunst en anticiperen op wat er komen gaat. Na ongeveer tweehonderd kilometer moet er getankt worden. Dit lukt in een plaatsje midden in de woestijn. Als de zon langzaam ondergaat hebben we nog geen idee waar we zijn en hoe lang we nog moeten rijden. Ik heb twee keer tot aan de bodemplaat vastgezeten in het mulle zand. De laatste keer in het donker. Ellen was zo moe dat ze zei deze kant op (welke?) in plaats van links of rechts. We moeten naar Z U, maar we willen ook de auto heel houden. Als het langzaam donker begint te worden komen we met een aantal anderen op een soort verzamelpunt. Hier staat ook een vrachtauto en de bestuurder is bereid ons voor te rijden naar Z U. De gemiddelde snelheid is 35 km, inclusief de 200km over asfalt. Het doorkruisen van de Gobi woestijn is 550km lang. Na veel beproevingen en angstige momenten komen we eindelijk om 24.00 uur aan in Z U. Nu nog het kamp vinden. Een politieagent is bereid ons voor te rijden. We arriveren om half twee met 8 autox92s in het volkomen donkere kamp. We zijn de eersten. We kunnen nog eten maar iedereen is zo moe dat na het drinken van een biertje iedereen naar bed gaat. We zijn dan 22 uur in touw geweest om de plaats van bestemming te bereiken. En waar zijn de andere teams? De volgende morgen blijkt dat er na ons geen teams meer zijn aangekomen. Een aantal teams hebben de nacht in een hotel in Z U doorgebracht. Er zitten echter nog vele teams vast in de woestijn. Ook blijkt dat er veel schade is gereden aan motorrubbers, schokdempers en uitlaten.

Maandag 28 juli 2008 van Zamiin Uud naar Erenhot

Vandaag rijden we naar de grens met China. We moeten daar allemaal tegelijk aankomen in een door de Chinezen aangegeven volgorde. Een groot deel van de equipes is echter nog niet binnen en een aantal van de wel aangekomen teams heeft schade. Met de autox92s die binnen zijn wordt naar de grens gereden. Inmiddels zijn ook de teams die de nacht in de Gobi hebben doorgebracht bij de grens aangekomen. Er staan ook veel vrachtwagens die vanuit China naar Mongolie willen. Ze zijn zo hoog geladen dat je je afvraagt hoe zij de Gobi moeten doorkomen. Mongolie uit gaat soepel. We kunnen eigenlijk na de formaliteiten zo doorrijden naar de Chinese grens. Ook hier weer formulieren invullen en stempels halen en paspoorten laten controleren. De bijrijders worden gescheiden van de chauffeurs. De bijrijders krijgen een rood stempel en de bestuurders een zwart. De douane controleert in de tussentijd de bagage en de auto. De overgang naar China wordt begeleidt door Top China tour. Al met al valt het wel mee en met wat kleine dingen, o.a. een verkeerde kleur stempel en vele malen controle van de paspoorten kunnen we onze auto parkeren in China. We worden in vier groepen verdeeld en een ieder krijgt een reisleider. Daarvan krijgen we een Chinees rijbewijs, een kenteken voor op de auto, een nummersticker (7) en een kentekenbewijs. Ook is er voor elk equipe en enveloppe met Chinees geld tegen betaling van tweehonderd euro. Na wat overige rituelen gaan we in groepen op weg naar een tankstation om vol te tanken. Daarna naar het dichtbijgelegen hotel waarna we na het inchecken gaan eten en slapen.

Dinsdag 29 juli 2008 van Erenhot naar Datong

Vandaag staat de rit naar Datong op het programma. Echter nog niet iedereen is binnen. Een aantal equipes, de volgwagen, de monteurs en omroep Flevoland staan nog aan de andere kant van de grens. We vertrekken dus niet eerder dan nadat iedereen binnen is. Deze vertraging geeft ons de tijd om een idee te krijgen hoe de chinezen leven. We lopen door een straat met allemaal winkeltjes en kleine onderhoudsbedrijfjes voor de vele fietsen en bromfietsen. Achter deze winkeltjes zijn de huizen waarin men woont. Ondertussen hebben een aantal Volvorijders een lasser gevonden die in staat is om laswerk te verrichten aan de Volvox92s met problemen. We vieren hier ook onze behouden aankomst in China, geen pech met de auto en ook met ons is alles goed. Rond twee uur komt ook de laatste groep aan bij het hotel. De volgwagen heeft 1 auto op de ambulance waaraan nog wat laswerk moet worden gedaan. Uiteindelijk beginnen we om drie uur in volgorde te rijden naar Datong. We rijden onder politie-escorte Erenhot uit op weg naar Datong. In de buurt van Datong en in Datong wordt de weg vrijgemaakt om naar ons hotel te rijden. We slapen in een luxe hotel met bubbelbad en sauna. Aangezien we pas om twee uur aankomen kunnen we niet echt genieten van deze luxe.

Woensdag 30 juli 2008 van Datong via Tianjin naar Beijing

We rijden vanaf 7 uur de autox92s uit de garage om ons op te  stellen voor vertrek. Om kwart over acht vertrekken we daadwerkelijk. De hele stad is afgezet en we hebben daardoor vrije doorgang. Onderweg zien we nog een typisch chinees ritueel; met het voltallige personeel voor het gebouw op muziek de ochtendgymnastiek. We gaan op weg naar de Chinese Muur waar een groepsfoto wordt gemaakt. Daarna krijgen we de tijd om de Chinese Muur te beklimmen en om foto’s te maken. Daarna op weg naar de haven van Tianjin om onze wagens in de haven af te leveren. De weg er naar toe wordt voor ons volkomen vrijgemaakt. Bij alle opritten staan agenten om het verkeer tegen te houden en bij de tolpoorten hebben we vrije doorgang. Er wordt voor de hele groep in een keer betaald. Ook het tanken gebeurt met de hele groep tegelijk. Hier gaat veel tijd inzitten en een colonne met 80 autox92s bij elkaar houden is ook een klus. De route naar Tianjin is saai. Wat opvalt zijn de fietsen van de wegbeheerders die tegen de vangrail staan. Zij zijn verantwoordelijk voor het schoonhouden van hun weggedeelte. Ze wieden onkruid en vegen het asfalt (!). Als we in de haven aankomen is het donker. We moeten de auto’s op een groot parkeerterrein zetten zonder verlichting. Een wat vreemd einde van dit avontuur. Na het uit de auto halen van de bagage leveren we een setje sleutels af en zit het erop. We hebben in totaal een afstand van 12.176km afgelegd. Dan met de bus naar Beijing waar we de laatste drie nachten slapen. Hier komen we om half twee aan en na het inchecken gaan we naar onze kamer. Er wordt nog een biertje gedronken en dan uitgeput inslapen.

Donderdag 31 juli t/m zondag 3 augustus Beijing

In Beijing slapen we de komende dagen in een luxe hotel; kunnen we alle ontberingen weer vergeten. Vandaag zijn een aantal excursies gepland. We vertrekken om 9.30 uur met de bus naar het Plein van de Hemelse Vrede en aansluitend naar De Verboden Stad. ‘s Middags gaan we terug naar het hotel om even bij te slapen. ‘s Avonds is er het afsluitende diner.

Vandaag, vrijdag, zouden we in het oorspronkelijke programma de auto’s naar de haven brengen. Deze zijn er nu al dus kunnen de chauffeurs met de dames mee. Op het programma staan een rondtour door een Hutong, een oude wijk, met een riksja, gaan we een originele chinese tea bijwonen en kunnen we boodschappen doen in de Kalverstraat van Beijing, de Wangfujing straat. ‘s Avonds eten we samen in het hotel in een Koreaans restaurant.

Zaterdag doen we het lekker kalm aan, slapen uit, kijken hoe het staat met het Holland Heiniken House en lopen we een rondje om het hotel. ‘s Middags na het inpakken van de koffers lopen we een rondje aan de overkant van het hotel en lopen we door een enorm warenhuis. We zijn een van de weinige bezoekers en het uitgebreide personeel heeft alle tijd om ons vreemdelingen eens goed te bekijken. Bij het teruggaan naar het hotel lopen we langs een Italiaans restaurant waar we besluiten ‘s avonds te gaan eten. In het hotel aangekomen lopen we team 68 tegen het lijf. We besluiten om met z’n vieren bij de Italiaan te gaan eten. Het eten is prima en na het eten gaan we naar bed. Morgen vertrekken we om 8.30 uur met de bus naar het vliegveld.

Het avontuur zit er op. We hebben een fantastisch avontuur beleefd. Op sommige momenten dachten we: waren we er maar nooit aan begonnen. Er zaten hele zware stukken bij maar al met al toch een fantastische uitdaging. We kijken met een voldaan en toch wel trots gevoel terug. We hebben het gered zonder problemen met de auto. Nu naar huis waar we nog een weekje thuis zijn om rustig bij te komen van de inspanningen en het slaaptekort.

Wat wordt de nieuwe uitdaging?

Sinds augustus 1999 zijn wij in het bezit van een bruine Volvo P 1800 uit 1971. Wij hebben deze auto overgenomen van vrienden die deze auto gebruikten voor woon- werkverkeer. Omdat er gezinsuitbreiding aan zat te komen moest deze auto eruit. Wij hebben toen besloten deze auto te kopen.

De eerste eigenaar van deze auto was een Zwitser. Wij zijn de derde eigenaar. Wij gebruiken de auto alleen voor  ons plezier. Dit betekent dat wij met mooi weer deze auto pakken en voor korte vakanties in en om Nederland. Na aanschaf zijn we direct lid geworden van de V44 vereniging en hebben we ons aangesloten bij de Regio Midden en het P 1800 register. Deze clubs organiseren allerlei technische activiteiten om dit cultuurgoed rijdende te houden. Daarnaast worden er ook sociale activiteiten georganiseerd o.a  puzzelritten en excursies. Het P 1800 register organiseert ieder jaar in september een lang weekend in de Ardennen of net over de grens in Duitsland. Tijdens deze weekends zijn een groot aantal verschillende P 1800′s van de partij.

De reisverslagen met de P1800 staan hieronder. Deze geven een aardig beeld van het plezier wat wij aan deze auto beleven. Inmiddels hebben we al de Route 66 in de USA en de Mille Miglia in Italixeb achter de rug. Ook staat er in het jaar van de Olympische Spelen een rit naar Beijing op het programma.

De reis naar Beijing is achter de rug. Wat een expeditie! Om een idee te krijgen wat wij hebben meegemaakt lees je het reisverslag. Het was adembenemend.

We hebben besloten om nog een weekje naar Willemstad, Curacao te gaan. Nicole zit daar ook voor een jaar en het lijkt ons leuk om een paar dagen bij haar te zijn. Ze heeft al geregeld dat ze een paar dagen vrij is. We vertrekken op zondag 20 april van Schiphol en logeren in Avila Beach. De 27ste vliegen we weer terug.

Op zondag landen we iets later dan gepland op vliegveld Hato bij Willemstad op Curacao. De tussenstop op St Maarten duurde langer dan verwacht. De toiletten zaten verstopt en moesten eerst schoongemaakt worden voordat we verder konden. Op het vliegveld werden we opgewacht door Nicole die ons naar ons hotel heeft gebracht. Het was fijn om haar weer na bijna 4 maanden te zien. Het gaat goed met haar. Na het inchecken hebben we nog met z’n drieen een hapje gegeten in het restaurant  op de pier. Na gezellig bijgekletst te hebben zijn we gaan slapen. ‘s Maandags hebben we de huurauto opgehaald en ‘s avonds hebben we, op uitnodiging van Nicole gegeten in restaurant "De Heeren", het restaurant waar Nicole werkt. Nicole heeft tijdens ons verblijf vrij, op dinsdag en woensdag na, zodat we gezellig samen zijn. Dinsdags hebben we Ewald en Grada gebeld, onze buren van de Balladelaan, zij zijn op 1 januari voor een half jaar naar de Antillen gegaan, Ewald komt daar vandaan, en het was de bedoeling dat wij hen zouden opzoeken. Na ‘s middags bijgepraat te hebben zijn we met z’n vieren wezen eten bij "De Gouverneur". Woensdag hebben we lekker niets gedaan, bij het zwembad liggen lezen, geluncht bij het restaurant van het hotel en ‘s avonds gegeten bij "Hook’s Hut", eten op het strand. Toen we weggingen zaten onze kentekenplaten er nog op, dit in tegenstelling tot een paar jaar geleden toen waren ze daar gestolen.  Donderdags zijn we op uitnodiging van Nicole gaan lunchen bij een klein visrestaurantje op het strand van Caracasbaai. We hebben daar heerlijk gegeten. Daarna hebben we daar nog even rondgereden, een fort bekeken en een niet meer in gebruik zijnde Quarantainestation, waar vroeger de zieken naar werden verhuisd. ‘s Avonds gegeten bij "Asia de Cuba", een restaurant waar je uit diverse landen gerechten kan eten. Na het eten zijn we nog naar "De Heeren" gegaan. Hier speelde een band met salsa muziek. Het is een beetje laat geworden, wat de volgende dag te merken was. Vrijdag zijn we naar Westpunt gereden en hebben we een bezoek gebracht aan het Parke Nashonal Shete Boka. We hebben hier de Boka Pistol, Boka Kalki en Boka Tabla bezocht.  Bij de Boka Tabla zijn we ook in de grot geweest. Het zijn inhammen in de kust waar het zeewater met veel geweld binnenkomt en dan tegen de kust slaat waardoor het water hoog opspat. ‘s Avonds zijn we bij een italiaans restaurant wezen eten. Het eten ging wel maar de bediening was echt knudde. We zijn door acht verschillende mensen geholpen en in drie gevallen werd het door ons bestelde eerst bij een andere tafel aangeboden. Erg irritant. Zaterdag een rustig dagje en ‘s avonds uitstekend gegeten bij restaurant het "Boathouse" met een fantastisch uitzicht over het Spaanse water. Zondagmorgen de koffers ingepakt en ‘s middags met Nicole en Wilma en Ewald en Grada heerlijk op de Handelskade op het terras gezeten. De vakantie zit er weer op. ‘s Avonds vliegen we om 21.30 uur terug naar Amsterdam. Een heerlijke relaxte vakantie.

Op vrijdagochtend 28 september zijn we met onze Volvo vertrokken naar de Ardennen om deel te nemen aan het P 1800 weekend, dat jaarlijks op een steeds andere locatie wordt georganiseerd. Onze uitvalsbasis is dit keer Poix St. Hubert een klein plaatsje, net buiten St. Hubert. De laatste kilometers waren erg spannend. De benzinemeter stond al een aantal km op reserve en we kwamen maar geen pompstation tegen. Toen we laat in de middag Poix binnen reden en al een groot aantal P 1800′s bij het hotel stonden zijn wij maar even doorgereden om in St. Hubert een pomp te zoeken. Weer terug bij het Hotel moesten we natuurlijk uitleggen waarom we met vol gas de club voorbij waren gereden. Het hotel, val de Poix, ligt aan het riviertje de Lomme, recht tegenover het station. Zaterdags hebben we in de omgeving rond gereden op brede, smalle en zandwegen. We kwamen zelfs een paar koeien tegen die niet echt bereid waren aan de kant te gaan. De lunch werd gebruikt in een soort open luchtmuseum. Normaal mogen daar geen auto’s komen maar de eigenaar van het hotel had dit met de burgemeester geregeld. De burgemeester sprak ons voor het eten toe waarna we konden proeven van de plaatselijke speciliteit. Je moet er maar van houden. Zondag voerde de tocht naar Huy. Daar werd na de lunch weer afscheid van elkaar genomen en kon iedereen weer op eigen wijze de thuisreis beginnen. Het was wederom een heerlijk weekend. Wat zal ons 2008 te wachten staan, als de auto tenminste de reis door Rusland, Siberixeb, Mongolixeb en China heeft weerstaan.

In 2006 besluit de Nederlandse Volvo club V44 de Mille Miglia voor haar leden te organiseren. In 2007 is het 80 jaar geleden dat deze rally voor de eerste keer werd verreden. Ook wordt in 2007 het 80 jarig bestaan gevierd van Volvo. Het zou aardig zijn als deze rit in dat jaar ook door alleen klassieke Volvo’s wordt verreden. En dus wordt voor 80 deelnemers de "V44-MILLE MIGLIA" georganiseerd. Op zondag 13 mei vertrekken wij met onze goudkleurige P1800 richting Brescia, waar wij op 16 mei worden verwacht. De uitgestippelde route gaat via Koblenz naar Ulm en daarna naar Feldkirch. We hebben alle tijd, het is tenslotte onze vakantie. Op 17 mei vertrekt om 20.00 uur de eerste auto voor de officixeble Mille Miglia 2007. Het is de bedoeling dat we deze start meemaken.

Het programma ziet er verder als volgt uit.

vrijdag 18-mei Brescia – Ferrara 175km 1e etappe nachtrit

zaterdag 19-mei Ferrara x96 Trevi 300km door San Marino

zondag 20-mei Trevi – Fiano Romano 140km met bezoek aan Assisi

maandag 21-mei bezoek aan Rome

dinsdag 22-mei FianoRomano x96 Figline Valdarno 270km met bezoek aan Sienna

woensdag 23-mei bezoek aan Florence

donderdag 24-mei Figline Valdarno x96 Bussolengo 300km met bezoek aan het Ferrari museum

13 mei 2007 Van Leusden naar Koblenz

Vandaag hebben we de eerste afstand afgelegd . We rijden van Leusden naar Koblenz, een afstand van 323km. We zijn om elf uur vertrokken en komen om drie uur in Koblenz aan. We hebben een hotel aan de Moezel, hotel restaurant Stein – Schiller. Na aankomst in het hotel zijn we eerst langs en daarna over de Moezel naar de Altstad gewandeld. We dachten dat er terrassen langs de Moezel waren, maar helaas er was kleedjesmarkt. In het centrum hebben we op een terras bij een Italiaans restaurant genoten van ons biertje en karafje witte wijn. We eten in het restaurant bij het hotel.  

14 mei 2007 Van Koblenz naar Ulm

Na een goede nachtrust en een uitgebreid ontbijt op weg naar Ulm. Het regent af en toe. Eerst over de snelweg. Voor Stuttgart de snelweg af en binnendoor naar Ulm gereden. Onderweg gaat het steeds harder regenen. We rijden een mooie route maar door het slechte weer krijgen we er niet veel van mee. In Ulm de auto in de parkeergarage gezet. Het is inmiddels droog. We lopen door de stad. Niet erg gezellig. Brede straten en moderne gebouwen. We besluiten om niet in Ulm te overnachten. Via folders in de parkeergarage op weg naar Attenhorn. Het Gasthaus waar we willen overnachten blijkt vol te zijn. Op advies van de eigenaar naar Roggenburg gereden, een kwartiertje terug, hier was nog ruimte in het Klostergasthof. Dit Gasthof wordt door het klooster gerund. x91s Avonds goed gegeten en daarna naar bed. Morgen op weg naar Feldkirch. 

Dinsdag 15 mei 2007 Van Roggenburg naar Feldkirch

Eerst het klooster bekeken en toen op weg. Helemaal binnendoor gereden langs kleine gehuchten. Koffie gedronken bij een bakkerij, het zag eruit als een minikrediet zaakje, maar lekkere koffie. Ongemerkt gaan we de grens met Oostenrijk over. Alleen een bord geeft aan dat we in Oostenrijk zijn. Rond 14.00 uur komen we in Feldkirch aan. We parkeren de auto in de parkeergarage om even het stadje te verkennen. Wat gegeten en gedronken bij de espressobar en toen met de auto naar het hotel Holiday Inn. Vanavond is er een gezamenlijk diner. Ben benieuwd !!!!!! Het diner was een Italiaans buffet en goed verzorgd.

Woensdag 16 mei 2007 Van Feldkirch naar Brescia

Om 09.30u vertrokken. We rijden via Landeck, binnendoor naar Bolzano (rode weg). We stoppen in Pfunds voor ons 1e kopje koffie. Na Nauders willen we via de Reschenpas, dit is het Alto Adige gebied met veel fruitbomen en wijngaarden. Via een omleiding door Oostenrijk, Zwitserland en Italie en 11 haarspeldbochten zijn we toch boven op de berg gekomen. Een groot deel van de bergtoppen is nog besneeuwd. Veel passen zijn daarom afgesloten. Net voor Mezenano hebben we geluncht en onze weg vervolgd langs het stuwmeer. Na Bolzano rijden we via Trento naar Rovereto Mori. Aangekomen bij Rovereto besluiten we om rechtsom om het Gardameer naar Brescia te rijden. x91s Avonds gaan we met de auto naar het centrum van Brescia. We zetten de auto op het plein bij de oude en de nieuwe Dom, naast 2 deelnemers aan de echte Mille Miglia. Er staan al veel auto’s die morgen meedoen aan de officixeble Mille Miglia We eten bij Osteria I Macc dxe8 lxe8 xdcre.

Donderdag 17 mei 2007 Start officixeble Mille Miglia

Het is bewolkt vandaag als we opstaan. Naarmate de dag vordert wordt het steeds mooier weer. We gaan met de bus naar het centrum. Het hele centrum staat vol met klassieke autox92s, ook die van de fam. Grimaldi. Er staan veel verschillende merken auto’s, waaronder Alfa’s en Maserati’s, maar ook Bugattix92s, Lampards, Ferrarix92s en Mercedesen zijn aanwezig. De hele dag zijn de autox92s te zien als ze het plein oprijden, of geduwd worden om gekeurd te worden en ingedeeld naar klassen. Het is enorm druk. We raken elkaar kwijt, niet goed afgesproken. Gelukkig heeft Piet zijn telefoon bij zich en aanstaan. Ellen komt Arnold vd Meulen tegen en vraagt of hij wil bellen. We spreken opnieuw af. We zijn moe en hebben nog niets gedronken. Het is moeilijk een plek te vinden op een terras. Uiteindelijk gevonden, met livemuziek! Lekker geluncht en daarna weer autox92s kijken en fotograferen. Als we weer op een terras zitten, zitten prins Bernhard jr. en Chris Seegers, ook op het terras. Zij rijden mee met de rally. Onbekend in wat voor auto!! Even later komen we Ans en Arend tegen. Besluiten om nog even wat te drinken maar niet voordat we een tafel hebben gereserveerd bij Trattoria Tone & Batista om vanavond te gaan eten. Met de bus weer naar het hotel, opknappen en om 19.00 u weer naar het centrum. Eten en daarna het startschot voor de 1e etappe meemaken. Na achten verschijnen de 1e autox92s weer in het centrum. Het is een spektakel als de autox92s met veel lawaai in het donker aan komen rijden. Fotox92s maken is erg lastig. We moeten een stukje lopen om de bus weer te pakken naar het hotel, omdat hij niet in het centrum stopt deze avond. Om 11.00 u komt de bus, die volloopt met Nederlandse Mille Miglia-gangers terug naar het hotel.

Vrijdag 18 mei 2007 Van Brescia naar Ferrara

We rijden over de snelweg naar Padova. We parkeren de auto in het centrum. We drinken eerst koffie op het terras en lopen dan de markt over. Het is een fruit en groente markt. We kijken onze ogen uit. Ellen is op zoek naar zwarte schoenen maar kan niet slagen. Na een uitgebreide lunch is het inmiddels een uur of drie en gaan we op weg naar Ferrara. Naar Ferrara gaan we binnendoor. Het is nog een eind rijden door een niet echt interessant gebied. Het hotel, Express Hotel Holliday Inn, ligt net buiten Ferrara. Een nieuw hotel en uitstekend geoutilleerd. Er is draadloos internet aanwezig en voor 3 euro kunnen we een uur internetten. Ellen vult de web-log aan en ik rust uit op bed. Na het opfrissen nemen we de auto naar het centrum. Als we naar het restaurant wandelen horen we klassieke muziek. We lopen een gebouw binnen en zien op de binnenplaats een groepje mensen staan die de muziek maken. We blijven even staan luisteren en gaan daarna eten. Na het eten lopen we nog door de stad. Het is gezellig druk met hier en daar livemuziek. Waarschijnlijk nog een uitvloeisel van de Mille Miglia. Zij zijn inmiddels al in Rome. We vinden dat als we nog eens in de buurt zijn zeker nog een keer Ferrara aan moeten doen.

Zaterdag 19 mei 2007 Van Ferrara naar Trevi

We rijden van Ferrara naar Ravenna, het centrum is niks dus wij door naar Rimini. Daar is volop markt heel druk dus je ziet niet zo heel veel van de stad zelf overal staan kramen voor. Dus maar l ekker lunchen en dan weer verder. De auto staat op het parkeerterrein voor clienten bij een bank met een wegsleepregeling. Nu maar hopen dat hij er noch staat bij terugkomst. Op weg naar Trevi. Wisselend over de snelweg en binnendoor. x92s Avonds in het hotel is er een diner georganiseerd. Iedereen aan ronde tafels krijgen een 5-gangen diner voorgeschoteld. Het diner wordt opgeluisterd met livemuziek. Het is een erg gezellig en iedereen heeft het wel naar het zin. Morgen een nieuwe dag, op weg naar Rome .                                  

Zondag 20 mei 2007 Van Trevi naar Rome

We gaan vandaag met Ans en Arend op stap naar Rome via Eggi naar Sant Anatolia di Narco, Gavelli, Leonessa over de Terminillo Pas naar Rieti. Schitterend was het Er lag niet zo heel veel sneeuw naar het is toch gelukt de auto met sneeuw op de foto te krijgen. Het was nog wel spannend want wij hadden een halve tank benzine maar Arend en Ans nog minder. Bij Leonessa geprobeerd een tankstation te vinden maar het was Zondag. Dus we moesten naar Porta. Wij vrouwen hadden begrepen dat het benzinestation maar 6 km rijden was, maar helaas het was zestien. Komen we daar is het een automaat waar je geld in moet doen, maar werkt het ding niet. Ans had er al x80 25,- ingedaan, maar niks. Bleek een man x80 10,- te hebben ingedaan (moest diesel tanken) en op de verkeerde knop (benzineknop) te hebben gedrukt. Had Arend mazzel, tanken zonder te betalen de man was een drukke Italiaan die het zelf waarschijnlijk ook niet snapte. Toch nog geprobeerd met een italiaan of er nog wat uit te halen valt. Maar nee, x80 5,- armer. Konden we toch weer verder. Maar nadat we de pas over waren moest er toch wat gedronken worden door de autox92s, anders wordt het duwen. Het is allemaal goed gekomen en we zijn nu op de camping. Piet wordt geen camping gast. De caravans staan kop aan kont en privacy is er niet. Alles is wel schoon en netjes en menig hotel kan nog wat leren van de indeling van de badkamer, super gewoon. Afwachten maar wat de camping bij Florence ons brengt.

Maandag 21 mei 2007 Dagje Rome

Vandaag naar Rome. Eerst met de bus naar de metro, dan met de metro naar het middelpunt van het net, toen naar het Colosseum ons startpunt van die dag. Indrukwekkend groot. Eerst Koffie. Wat een verschil met kleine plaatsen super duur. Achter het Colosseum ligt een park waar ze opgravingen doen wat ook heel indrukwekkend is. Aan de achterkant ligt het monument van Victor Emanuel. Ook zeer indrukwekkend en groots. Maar dat is alles in Rome. Op naar de Trevi fontein, wat een toeristenmassa, Toen op weg naar de Spaanse Trappen, dat viel een beetje terug, zal erg mooi zijn als alle bloembakken gevuld zijn, maar nu oogt het een beetje doods. Tussendoor natuurlijk wel aan de inwendige mens denken want het is elke keer best ver lopen. Zeker omdat het bijzonder warm is in Rome. Als laatste stond de Piazza Navona op ons programma. Want daar zijn de leuke terrasjes en de mooie Gucci winkels. We vonden een terras waar later een gitarist jaren 70 en 80 muziek kwam spelen. Opeens werd mijn naam geroepen en stond er een oud collega te zwaaien. Was ook op vakantie. Na wat rondzwervingen gingen we weer op weg naar de metro en de bus. Moe maar voldaan terug naar de camping, eerst nog wat gegeten, en toen de voeten eindelijk wat rust gegund, die waren op.

Dinsdag 22 mei 2007 Van Camping bij Rome naar Figline Valdarno

We rijden vandaag alleen maar de Mille Miglia route. Dus gewoon zoals het hoort. Eerst proberen Rome uit te komen. Het is enorm druk, links en rechts wordt je ingehaald. We rijden eerst naar Viterbo. Het is onderweg enorm druk en belanden in een file. Ernstig ongeluk gebeurt, auto op zx92n kant en goed in de kreukels. In Viterbo zijn we na eerst een tijdje door het stadje te hebben gelopen lekker gaan lunchen. Na Viterbo naar Montefiasco en langs het meer van Bolsena, door Bolsena en langs Montalcino en langs Siena naar via Castellina de Chianti en Greve naar Figline Valdarno. Onderweg komen we een echt Toscaans huis tegen met een enorme oprijlaan. We konden niet anders dan onze auto op de oprit zetten en er een foto van te maken. Ons droomhuis. We overnachten op de camping Norcenni Girasole club, een puur hollandse camping. Daar hebben we onze eigen caravan (net een zomerhuisje) alles zit erin. Na aankomst boodschappen gedaan zodat we zelf kunnen ontbijten. Na samen met Ans en Arend te hebben gegeten in het grill restaurant, aardige tippel naar beneden (dus ook weer omhoog) lekker slapen.

Woendag 23 mei 2007

Deze dag was gereserveerd om Sixebna of Florence te bezoeken. Niet geweest lekker relaxen op de camping en proberen de site te vullen. Helaas niet gelukt. Voor de laatste keer lekker gegeten met Ans en Arend. Zij blijven in Figline Valdarno vanwaar zij over 2 dagen richting San Gimignano reizen Zij blijven nog een tijdje in Toscane.

Donderdag 24 mei 2007 Figline Valdarno naar Bussolengo

Het eerste stuk de officiele Mille Miglia route gereden. Eerst over de Passo di Futa.  Een gedenkplaat op de top van deze Pas herinnert aan Clemente Biondetti. Deze coureur won vier keer de Mille Miglia. waar een plaquette hangt van de Mille Miglia en daarna over de Passo della Raticosa. Met deze twee passen steken we de bergkam van de Apenijnen over. Bij Mantova het laatste stukje tolweg genomen. De Po-vlakte is niet erg interessant veel industrie. Het laatste hotel is bereikt en vanavond nog xe9xe9n keer gezamenlijk dineren.

Vrijdag 25 mei 2007 Van Bussolengo op weg naar huis

De gezamenlijke reis zit er op. Iedereen gaat nu zelfstandig verder. Een deel gaat rechtstreeks naar huis en anderen blijven nog een paar dagen in Italie. Het is nog steeds prachtig weer en het Gardameer is vlakbij. Wij gaan op ons gemak terug. We willen Zondag weer thuis zijn. We nemen eerst de snelweg naar Bolzano. Vandaar rijden we binnendoor via Merano, over de Reschenpas naar Nauders. We willen nog een foto maken van het kerkje in het stuwmeer bij Graun. We rijden te ver door en besluiten in Graun te lunchen. Nu verder naar boven. Werijden een prachtige route door het zuiden van Oostenrijk. Rustig en een mooie natuur. We willen hier op de route slapen. We rijden nu door het ski-gebied van Zurs en Lech. Deze plaatsen zijn volkomen verlaten. Dan komen we in Warth am Arlberg waar we overnachten in Wellnesshotel Wartherhof.            

Zaterdag 26 mei 2007 Van Warth am Arlberg richting Duitsland

Van Warth rijden we via de Hochtannbergpass, een 1679 meter hoge bergpas in  de Oostenrijkse deelstaat Voralberg. De pas vormt een verbinding tussen Schroken in Vorarlberg en Steeg in Tirol. De pas scheidt de Allgauer Alpen van het Lechbrongebergte, naar Bregenz. Bij Bregenz nemen we weer de snelweg naar Memmingen, Ulm en Stuttgart. Bij Stuttgart van de snelweg. Ellen wil in Heidelberg overnachten. E rijden daarom binnendoor naar Heidelberg. In Heidelberg naar een hotel gezocht in de Altstad. Het eerste hotel was vol. Zij hebben ons naar hotel Ritter verwezen, tegenover de kerk.

Zondag 27 mei 2007 Van Heidelberg, de snelste route naar huis.

Voor vertrek maken we nog een foto van het hotel. We hebben veel bekijks met de auto zo voor de deur. De eindstand van de km teller staat op 237470; we zijn gaan rijden bij een km stand van 233260. De oude Volvo heeft weer 4210 km zonder problemen afgelegd.